بنیان‌گذار Solana در مورد اینکه چرا بازخرید ۷۰ میلیون دلاری Jupiter نتوانست قیمت JUP را افزایش دهد، اظهار نظر می‌کند

بحث توکن Jupiter سوال قدیمی در کریپتو را دوباره مطرح کرده است: آیا بازخرید می‌تواند زمانی که عرضه در حال افزایش است، کارساز باشد؟

خلاصه

• بازخریدهای بزرگ برای جبران رشد سریع عرضه در گردش JUP تلاش کردند.
• برنامه‌های باز شدن قفل مداوم فشار فروش ثابتی بر توکن حفظ کردند.
• صداهای صنعت استدلال می‌کنند که استراتژی‌های سرمایه بلندمدت ممکن است بهتر از بازخریدهای کوتاه‌مدت کار کنند.

طرح بازخرید Jupiter هرگز به اندازه کافی بزرگ نبود تا با مقدار JUP جدیدی که وارد بازار می‌شد، همگام شود.

بحث دوباره در اوایل ژانویه پس از اظهارات Siong Ong، بنیانگذار مشترک Jupiter (JUP)، و به دنبال آن توضیحات Anatoly Yakovenko، بنیانگذار مشترک Solana (SOL)، آغاز شد که بحث گسترده‌تری را در مورد اینکه آیا بازخرید توکن در مدل‌های کریپتو با انتشار بالا منطقی است، برانگیخت.

بازخریدی که توسط باز شدن قفل‌ها تحت فشار قرار گرفت

با استفاده از حدود نیمی از درآمد کارمزد پروتکل، Jupiter بیش از 70 میلیون دلار در سال 2025 برای بازخرید JUP هزینه کرد. این تلاش روی کاغذ قابل توجه به نظر می‌رسید. Jupiter میلیاردها تراکنش را پردازش کرد و یکی از فعال‌ترین پلتفرم‌های امور مالی غیرمتمرکز Solana باقی ماند.

اقدام قیمت داستان متفاوتی را بیان کرد. تا اوایل ژانویه 2026، JUP نزدیک به 0.20 تا 0.22 دلار معامله می‌شد، نزدیک به 89٪ از اوج خود کاهش داشت. دلیل آن کمبود فعالیت در صرافی نبود، بلکه سرعت رشد عرضه بود.

از زمان راه‌اندازی، عرضه در گردش JUP حدود 150٪ افزایش یافته است، در حالی که برنامه بازخرید تنها بخش کوچکی از توکن‌های تازه باز شده را جبران کرده است. باز شدن قفل‌ها هنوز بر اساس یک جدول زمانی تعیین شده اتفاق می‌افتد.

تا ژوئن 2026، حدود 53 میلیون JUP قرار است هر ماه باز شود و فشار فروش ثابتی را بدون توجه به عملکرد پروتکل اضافه می‌کند. 

در این شرایط، بازخریدها بیشتر به عنوان یک بافر کوتاه‌مدت عمل می‌کنند تا یک پشتیبانی بلندمدت. Ong این واقعیت را تصدیق کرد و استدلال کرد که ادامه تخصیص سرمایه به بازخریدها ناکارآمد خواهد بود و پیشنهاد کرد تمرکز به جای آن به مشوق‌های رشد تغییر کند.

چرا Yakovenko می‌گوید بازخریدها کافی نیستند

Yakovenko موضوع را به عبارات ساده‌تری بیان کرد. در بازارهایی با انتشار سنگین، بازخریدهای کوتاه‌مدت نحوه قیمت‌گذاری ریسک توسط فروشندگان را بازنشانی نمی‌کنند. توکن‌هایی که امروز باز می‌شوند به قیمت امروز فروخته می‌شوند، نه به ارزش آینده‌ای که توسط بازخریدهای مداوم نشان داده می‌شود.

جایگزین او بر زمان تمرکز داشت. به جای بازخرید فوری، پروتکل‌ها می‌توانند سودها را جمع کنند و بعداً آن‌ها را مستقر کنند، یا برنامه‌های استیکینگ با قفل‌های طولانی‌تر ارائه دهند. انجام این کار باعث می‌شود باز شدن قفل‌ها در برابر محیط آینده، پس از بازخرید ارزش‌گذاری شوند به جای تقاضای اسپات.

همچنین دارندگان را تشویق می‌کند که در چرخه‌های طولانی‌تر فکر کنند، مشابه نحوه ساخت ترازنامه‌ها در امور مالی سنتی. واکنش در سراسر جامعه Jupiter متفاوت بوده است.

برخی بازخریدها را برای نظم و هماهنگی ضروری می‌دانند. دیگران موافق هستند که آن‌ها زمانی که گسترش عرضه این‌قدر تهاجمی است، تأثیر خود را از دست می‌دهند.

Jupiter قبلاً مسیر خود را با کاهش توکن ایردراپ برنامه‌ریزی شده 2026 خود تنظیم کرده است و تخصیص را از 700 میلیون به 200 میلیون JUP کاهش داده است. درس نادیده گرفتن آن سخت‌تر است. در مدل‌های توکنی که باز شدن قفل‌ها بر آن‌ها مسلط هستند، بازخریدها به تنهایی به ندرت نتیجه را تغییر می‌دهند.