جمهوریخواهان خودشان درخواست کردند

زمانی که جمهوری‌خواهان شروع به نامیدن وزارت دفاع ما به عنوان "وزارت جنگ" کردند، احتمالاً باید یک نشانه کاملاً واضح برای آنچه که مطمئناً در راه بود، می‌بود.

زمانی که خونریزترین و غیراخلاقی‌ترین رئیس‌جمهور در تاریخ آمریکا، دونالد ترامپ، یک لکه نفتی پرقدرت مانند پیت هگزث را برای رهبری آن بخش شوکه‌شده منصوب کرد، باید به طرز وحشتناکی واضح می‌بود که انسان‌ها، نه قیمت‌های سرسام‌آور، تحت حمله مداوم خواهند بود تا زمانی که این رژیم خشونت‌آمیز بتواند قدرت را حفظ کند.

تنها 14 ماه پس از دوره دوم زشت او، قیمت‌های مصرف‌کننده به سرعت در همه زمینه‌ها در حال افزایش است، و ما به نظر می‌رسد در همه جا در جنگ هستیم زیرا معلوم می‌شود ترامپ جمهوری‌خواه‌ترین رئیس‌جمهور در طول عمر طولانی من است. ترامپ، برخلاف پیشینیان جعلی‌اش در GOP مانند بوش‌ها، حتی وانمود نمی‌کند که به مسائل بی‌شماری که بر زندگی روزمره آمریکایی‌ها تأثیر می‌گذارد، یا حتی خود زندگی اهمیت می‌دهد.

ترامپ می‌داند رأی‌دهندگانش واقعاً چه چیزی را دوست دارند، و آن را در کیسه‌های جسد سرد پیچیده به آنها تحویل می‌دهد.

زمانی که او هفته گذشته پس از کشته شدن سه سرباز اول در جنگ گناه‌آلود ایران با شانه بالا انداختن گفت: "احتمالاً قبل از پایان [مرگ‌های] بیشتری خواهد بود. اینطوری است،" او به ما می‌گفت که چقدر کم به زندگی آنها ارزش می‌دهد.

چون این واقعاً چگونگی وضعیت با جمهوری‌خواهان است، و در تمام زندگی من بوده است.

در دنیای ترامپ نخبگان میلیاردر وجود دارند که او را تقویت می‌کنند و هم جیب‌های بی‌انتهای او و هم خودشیفتگی بدخیم سیری‌ناپذیرش را تا سرریز شدن پر می‌کنند، و "احمق‌ها و بازنده‌های" مصرفی وجود دارند که او مانند بسیاری از زنانی که مسیر کج او را طی کرده‌اند، با آنها بدرفتاری می‌کند.

ترامپ و جمهوری‌خواهانش به زندگی ارزش نمی‌دهند، آنها خشونت و مرگ را جشن می‌گیرند، و هرچه وحشیانه‌تر و خونین‌تر باشد بهتر است. واقعاً باید بیشتر درباره این صحبت شود، زیرا درست است، و آن حقیقت - مانند بسیاری از افراد و مکان‌های بی‌شمار در سراسر جهان و مطمئناً درست اینجا در آمریکا - یک ضرب و شتم شدید در دهه گذشته متحمل شده است...

"شوک و وحشت" جنگ بی‌معنی در عراق فقط یک اجرای گرم کننده برای آنچه که الان از یک هیولا دریافت می‌کنیم بود که با شعار "جنگ جدیدی نیست" کاندیدا شد اما اکنون به هشت کشور مختلف در چهار قاره مختلف حمله کرده است تا به رأی‌دهندگانش آنچه را که واقعاً می‌خواهند بدهد، اما ترجیح می‌دهند ما درباره آن صحبت نکنیم.

قیمت‌های بالا، تورم و مسائل قدرت خرید فقط یک جبهه مؤدبانه برای آنچه که واقعاً قلب‌های سرد آنها را به تپش می‌اندازد بود: مرگ، تخریب و فراوانی آن.

یک نظرسنجی NPR/PBS News/Marist که جمعه منتشر شد نشان داد که 84 درصد از جمهوری‌خواهان از این جنگ غیرقانونی در ایران حمایت می‌کنند، زیرا اگر نتوانند قیمت‌های پایین‌تری که به ما دروغ گفتند برایشان مهم است داشته باشند، مطمئناً درد و تنبیهی را که ثابت کرده‌اند آنقدر آن را می‌خواهند، دریافت خواهند کرد.

حقیقت این است که جمهوری‌خواهان کاملاً عاشق این جنگ غیرقانونی در ایران هستند، زیرا آنها قتل عام را از قلدر نژادپرست و حمله‌کننده به آمریکا که نه یک بار، نه دو بار، بلکه سه بار به او رأی دادند، خواهند داشت.

آیا همه ما بالاخره می‌توانیم اعتراف کنیم که ظلم واقعاً هدف جمهوری‌خواهان است؟

برای رأی‌دهنده جمهوری‌خواه، انتخابات 2024 هرگز درباره کاهش قیمت‌ها نبود. اوه، البته، این یک امتیاز کوچک خوب بود، اما جذابیت ترامپ برای رأی‌دهنده متوسط جمهوری‌خواه همیشه ظرفیت نامحدود او برای گفتن و انجام بدترین کارها از طرف آنها بود.

به جای آوردن قیمت‌های پایین‌تر برای آنها، او سطل‌های پر از خون برایشان آورده است، از طریق ضرب و شتم عمومی و قتل‌هایی که موهای پشت گردنشان را سیخ می‌کند.

در گوگل "ضرب و شتم ICE" را جستجو کنید و می‌توانید بقیه روز خود را صرف تماشای مأمورین دولتی نقابدار کنید که سرها را به دیوارها و پیاده‌روهای بتنی می‌کوبند، زنان را به خیابان پرتاب می‌کنند، مردم را از خانه‌هایشان با موهایشان بیرون می‌کشند و کودکان گریان را از آغوش والدینشان جدا می‌کنند.

این رأی‌دهندگان علی‌رغم همه این چیزهای وحشتناک به ترامپ رأی ندادند، آنها به خاطر آنها به او رأی دادند.

مهم نیست قیمت‌ها چقدر بالا بروند، یا برای مردم کارگر آمریکا چقدر بد شود، جمهوری‌خواهان همیشه، همیشه، همیشه می‌توانند روی رئیس‌جمهور زشت خود حساب کنند که خشم آنها را بر سر همه دیگران خالی کند.

آنها داستان‌هایی از هیولاهای قهوه‌ای و سیاه که سگ‌ها و گربه‌های ما را می‌خورند اختراع کردند تا وقتی زمان آن فرا رسید بتوانند انسان‌زدایی از آنها و تیراندازی و کتک زدن آنها تا سر حد مرگ را توجیه کنند.

کریستی نوئم نفرت‌انگیز این هفته به دلیل هیچ یک از اعمال شنیع متعدد تحت نظارتش - از جمله قتل عام - در وزارت امنیت داخلی (DHS) خارج از کنترل اخراج نشد. نه، او بالاخره اخراج شد، زیرا به خودش، و نه رئیس نارنجی و حساس‌اش، نقش اصلی در یک کمپین تبلیغاتی بی‌معنی بیش از 200 میلیون دلاری با بودجه مالیات‌دهندگان داد.

تبلیغات دیوانه‌وار نوئم چشم‌گرد و لب‌پهن را نشان می‌دهد که با سوار شدن بر اسب بیچاره‌ای دور کوه راشمور، خود را جشن می‌گیرد، اسبی که زندگی‌اش در خطر بود لحظه‌ای که او زین را روی پشتش گذاشت.

نوئم هر کاری را که ترامپ در طول دوره نفرت‌انگیزش در DHS می‌خواست انجام داد، به جز گیر افتادن، و به شما قول می‌دهم که رأی‌دهنده متوسط جمهوری‌خواه هنوز کاملاً به خاطر آن او را دوست دارد.

اخراج نوئم بدون شک برای هگزث آموزنده بود، که به او اختیار کامل داده شده است تا تا جایی که ممکن است ارزش جان انسان‌ها را کاهش دهد، از جمله و بیشتر سربازان تحت فرمانش، تا زمانی که ترامپ تمام اعتبار را برای آوردن قتل عامی که رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه دوست دارند دریافت کند.

باید غیرقابل تصور باشد که چنین شکل پایینی از زندگی در فاصله 1000 مایلی نیروهای مسلح ما اجازه داده شود، چه برسد به فرماندهی آنها. تحت فرماندهی کج هگزث، دیگر به ارتش ما دستور داده نمی‌شود که با افتخار موقعیت برتر را بگیرند، و در عوض تهدید می‌شوند که تا جایی که ممکن است پایین بروند.

حضور او در راس وزارت دفاع ما هر روز سربازان ما را بیشتر و بیشتر در خطر قرار می‌دهد، زیرا حرف مرا علامت بزنید، زمانی در راه است که دشمنان آنها همان تنبیه وحشتناکی را که هگزث به آنها دستور داده بر دیگران اعمال کنند، به آنها تحمیل خواهند کرد.

بیشتر ما که در جنگ و صلح لباس نظامی پوشیدیم، این کار را کردیم زیرا به آرمان‌های عالی اعتقاد داشتیم. ما سوگند یاد کردیم که از قانون یکنواخت دادگستری نظامی پیروی کنیم، و در رد پای هزاران روح شجاعی که قبل از ما آمدند و به آن ساحل حمله کردند، یا شجاعانه با آن گروه حامل دشمن مفتخر درگیر شدند، راه برویم.

جنگ جهنم است، بله، اما قرار است با شجاعت، افتخار و تحت قوانین مکتوبی که ارتش ما را راهنمایی می‌کند، جنگیده شود.

هر یک از اسیران جنگی ما در طول سال‌ها چه می‌گویند درباره تیراندازی به مردانی که مدت‌ها تسلیم شده‌اند و درحالی که به خرابه‌های یک قایق چسبیده‌اند و برای زندگی‌شان التماس می‌کنند؟

این نوع چیزی است که برای سربازان ما در راه است اگر خدای نکرده کشتی‌شان تکه‌تکه شود، یا چکمه‌هایشان در ایران یا جای دیگری به زمین برسد، زیرا هگزث و ترامپ فراری از سربازی، به دشمنان ما سیگنال داده‌اند که سربازان ما چندان مهم نیستند، و دیگر قوانینی برای درگیری وجود ندارد.

این دقیقاً همان چیزی است که از یک فرمانده کل انتظار می‌رود، که قبرهای کشته‌شدگان ما را بی‌حرمتی می‌کند و هرگز به اندازه کافی شجاع نبوده است که به کسی جز خودش خدمت کند.

ما ملتی در جنگ با خودمان و همه اطرافیانمان هستیم، زیرا دقیقاً همین است که حزب جمهوری‌خواه آن را دوست دارد.

خشونت، جنگ و نفرت ویژگی‌های آنها هستند، و تنها چیزهایی که به طور مداوم در 75 سال گذشته به مردم آمریکا ارائه داده‌اند.

هیچ چیز جدیدی در مورد همه اینها وجود ندارد، به جز اینکه آنها بالاخره رهبری پیدا کرده‌اند که می‌تواند همه اینها را با لبخند بر چهره ارائه دهد.

دی. ارل استفنس نویسنده "داستان‌های سمی: مجموعه‌ای سوزان از نامه‌های بسیار مهم دونالد جی. ترامپ" است و یک حرفه 30 ساله در روزنامه‌نگاری را به عنوان مدیر ارشد Stars and Stripes به پایان رساند. می‌توانید تمام کارهای او را اینجا بیابید و او را در Bluesky اینجا دنبال کنید.

• جورج کانوی
• نوآم چامسکی
• جنگ داخلی
• کیلی مک‌انانی
• ملانیا ترامپ
• گزارش درج
• پل کروگمن
• لیندسی گراهام
• پروژه لینکلن
• آل فرانکن بیل ماهر
• مردم ستایش
• ایوانکا ترامپ
• اریک ترامپ