افشا: نظرات و دیدگاههای بیان شده در اینجا منحصراً متعلق به نویسنده است و نشاندهنده دیدگاهها و نظرات سردبیری crypto.news نیست.
تعداد کمی از مکانها در جهان به سرعت خلیج پیشرفت کردهاند. این مکانی است پر از افقهایی که تقریباً یک شبه بلند میشوند، دولتهایی که به وعدههای خود عمل میکنند و اشتیاقی برای نوآوری. همین محیط، خلیج را به یکی از معدود مکانهایی تبدیل میکند که دارایی های واقعی، بهطور خاص املاک توکنیزه شده، بهعنوان پروژههای زنده و قابل سرمایهگذاری ظهور میکنند، نه فقط ایدههایی که تنها در صحنه کنفرانسها وجود دارند.
در سراسر بازارهای توسعهیافته، پیشرفت در املاک توکنیزه شده توسط اوراق بهادار موجود و زیرساخت بازار ساخته شده دههها پیش محدود شده است و پذیرش گسترده هنوز دور از دسترس است. برای مثال آلمان را در نظر بگیرید. BaFin، تنظیمکننده مالی، بهوضوح اعلام کرده است که ارائه توکن امنیتی به یک معرفینامه کامل نیاز دارد مگر اینکه ناشر واجد شرایط معافیت خاصی باشد، که زمان، هزینه و ماهها مهلت را قبل از اینکه چیزی بتواند در مقیاس راهاندازی شود، اضافه میکند.
غرب دوست دارد بگوید نوآوری باید منتظر دفترچه قوانین بماند، اما خلیج در حال اثبات این است که قوانین میتوانند به سیستمهایی تکامل یابند که کار میکنند. در ماههای اخیر، اداره زمین دبی شروع به تبدیل داراییهای املاک به توکنهای دیجیتال آنچین کرده است و بهطور مؤثر سندهای مالکیت را توکنیزه میکند و نحوه مالکیت، معامله و دسترسی به املاک را تغییر میدهد.
اما دگرگونی فقط توکنیزه کردن املاک نیست؛ توکنیزه کردن اعتبار است. هنگامی که مالکیت آنچین است، گام بعدی واضح این است که وامهای مسکن را نیز آنچین بیاوریم. وامهای خانه دیگر قراردادهای ثابت نگهداری شده توسط بانک نیستند و به سرمایهگذاریهایی تبدیل میشوند که ردیابی، توزیع و تأمین مالی آنها در سراسر پایگاه گسترده سرمایهگذاران آسانتر است.
وامهای مسکن آنچین فرصتی است که خلیج نمیتواند نادیده بگیرد و شانسی برای معرفی مدل بهتری به جهان است. اگر منطقه رهبری نکند، کل جهان در معرض خطر باقی ماندن در چرخه قدیمی است، با فرآیندهای کند و مبهم که مستعد تکرار همان اشتباهاتی هستند که بازارها را برای نسلها عقب نگه داشتهاند.
در سطح جهانی، کریپتو برای خروج از مرحله سفتهبازی خود تلاش کرده است. با این حال، خلیج در مسیری متفاوت حرکت میکند. پیشبینیهای اخیر تخمین میزنند که بازار املاک دارایی های واقعی توکنیزه شده دبی، برای مثال، میتواند تا سال 2033 از 16 میلیارد دلار ارزش بازار فراتر رود.
با این حال، وامهای مسکن در خلیج، مانند وامهای مسکن در جاهای دیگر، بر روی سیستمهایی اجرا میشوند که با نحوه زندگی واقعی افراد یا انتقال پول امروزه همگام نشدهاند.
ریشه مشکل فرآیند "چند دفتری" است. فرآیند وام مسکن مدرن خود بهصورت دستی و مبتنی بر کاغذ است، پر از هفتهها تعقیب اسناد، پر کردن فرمهای تکراری، ارزیابی و بررسی سند مالکیت. بیشتر آن در سیلوها اتفاق میافتد، با ارتباطات رفت و برگشت بین کارگزاران، بانکها، بیمهگران و ثبتنامها. این امر تأخیر، هزینههای اداری سنگین و ریسک ایجاد میکند.
و در خلیج، خطرات با ماهیت جهانی بازار تقویت میشوند که شامل سرمایه فرامرزی، خریداران بینالمللی و معاملات سریع است. هنگامی که لایه مدیریتی کند است، کل فرآیند تکهتکه میشود، بهویژه زمانی که سرمایهگذاران همیشه تحت همان هنجارهای بانکی عمل نمیکنند.
حتی خود رکورد املاک نقاط ضعفی را ارائه میدهد. در حالی که اسناد برای اثبات مالکیت و تضمین وامهای مسکن ضروری هستند، زیرساخت پشت آنها جایی برای خطاها، دستکاری و شکافها در یکپارچگی دادهها باقی میگذارد. ریسک فقط نظری نیست. طبق انجمن ملی املاک، 63 درصد متخصصان املاک در سال گذشته کلاهبرداری سند یا مالکیت را گزارش کردهاند.
وامهای مسکن آنچین یک راهحل جادویی نیستند و مسئولیتهای اساسی یک وام را از بین نمیبرند. کاری که آنها انجام میدهند جایگزینی فرآیندهای سخت و مبهم با چیزی است که بهتر با واقعیتهای مالی اقتصادهای دیجیتال، بهویژه در امارات، مناسب است.
وامهای مسکن از یک ایده خراب فاصله دارند. آنچه خراب است سیستمهای زیر آنها هستند. وقتی وامها در اوراق بهادار مبهم بستهبندی میشوند، برای افراد خارجی دیدن عملکرد، مالکیت و ریسک با وضوح سختتر میشود. درس بحران مالی 2008 این نبود که وامهای مسکن نباید وجود داشته باشند، بلکه این بود که زیرساخت اطراف آنها میتواند واقعیت را در مقیاس مبهم کند.
توکنیزه سازی رفع زیرساختی است که وامهای مسکن شدیداً به آن نیاز دارند. با نمایش دیجیتال قرار گرفتن در معرض وام، وامهای مسکن ردیابی، انتقال و مدیریت آنها آسانتر میشود و به سرمایهگذاران در سطح جهانی فرصت میدهد تا بخشهای کوچکتری از ریسک را با دید بیشتری نسبت به آنچه دارند و نحوه عملکرد آن در اختیار داشته باشند.
با این حال، این زیرساخت تنها در صورتی کار میکند که ورودیها مشروع باشند. ریلهای بهتر تنها در صورتی مهم هستند که به ورودیهای معتبری مانند سند مالکیت، حق وثیقه و ارزیابیها لنگر انداخته شوند. اینجاست که خلیج مزیت دارد. تنظیمکنندگان قبلاً ثبت نامهای زمین و دادههای معاملات را دیجیتالی کردهاند و پایهای برای قیمتگذاری تأیید شده و تاریخچه قیمتگذاری ایجاد کردهاند. با این پایه در جای خود، ابزارهای قیمتگذاری مبتنی بر اوراکل میتوانند دادههای ارزیابی تأیید شده را مستقیماً به زنجیره فشار دهند و به وامدهندگان و سرمایهگذاران وضوح بسیار بیشتری نسبت به آنچه سیستمهای قدیمی اجازه میدهند، بدهند.
فراتر از دادهها، دبی در حفاظهای نظارتی پیشرفته است. مرجع تنظیمکننده داراییهای مجازی مسیرهای واضحتری برای آوردن سرمایهگذاریها آنچین از طریق دسته دارایی مجازی مرجع دارایی خود ایجاد کرده است. این چارچوب تنظیم شده ارزش توکن را به دارایی های واقعی پیوند میدهد و بهوضوح مشخص میکند چه کسی پرداخت میکند، چگونه و چه زمانی، همراه با سایر حقوق متصل به دارایی. این میتواند شامل توزیع درآمد، حقوق حاکمیت و سایر حقوق باشد و به بازارها وضوحی را که برای ساخت نیاز دارند، میدهد.
در واقع، تبدیل وام مسکن به یک دارایی دیجیتال تعهدات وامگیرنده را تغییر نمیدهد یا ریسک را بهطور کامل از بین نمیبرد. اما کاری که انجام میدهد تغییر قابلیت اطمینان و سرعت لایه اداری است که وضعیت وام را در هر لحظه مشخص میکند.
توکنیزه سازی نمیتواند قوانین اعتبار را خم کند، اما میتواند به حذف کشش ریلهای قدیمی کمک کند. با کاهش زمان و هزینه هماهنگی وامهای مسکن با سوابق مشترک و قابل برنامهریزی، توکنیزه سازی میتواند کارایی، دسترسی، شفافیت و دقت را در سراسر چرخه عمر وام مسکن بهبود بخشد.
در حالی که اجرای وامهای مسکن آنچین ریسکهای فناوری و نظارتی را به همراه دارد، تسلط خلیج در داراییهای توکنیزه شده آن را به یکی از امیدوارکنندهترین مناطق برای جا افتادن این مدل تبدیل میکند. با انسجام نظارتی و اشتیاق خود برای نوآوری مالی، منطقه پتانسیل دارد وامهای مسکن آنچین را از یک آزمایش به یک استاندارد بازار تبدیل کند و در نهایت چارچوبی برای عمل جهانی فراهم کند.


