هزینه بالای عدم استفاده از پول نقد: چرا انتخاب روش پرداخت برای عدالت اقتصادی ضروری است

در سراسر ایالات متحده، فشار به سوی یک جامعه بدون پول نقد در حال مواجه شدن با موانعی است. در حالی که برخی از خرده‌فروشان با استناد به راحتی و امنیت، پرداخت‌های دیجیتال را پذیرفته و تابلوهای "بدون پول نقد" را نمایش می‌دهند، برخی دیگر پول نقد را ترجیح می‌دهند تا از کارمزدهای دائماً در حال افزایش مرتبط با کارت‌های اعتباری و سایر وسایل پرداخت دیجیتال که حاشیه‌های سود از قبل کم آنها را می‌بلعند، اجتناب کنند. در میان همه اینها، یک بحث آرام اما حیاتی ظهور کرده است - بحثی که بر عدالت و شمول اقتصادی متمرکز است.

به عنوان مثال در ایالت واشنگتن، بحث در مورد خرده‌فروشانی که پول نقد را نمی‌پذیرند، موضوع شمول پرداخت را در صدر قرار داده است. قانون‌گذاران در حال بررسی قوانینی هستند که کسب‌وکارهای فیزیکی را ملزم به پذیرش پول نقد می‌کند و نگرانی روزافزونی را برجسته می‌سازد: خطری که سیاست‌های پرداخت فقط دیجیتال یا فقط کارتی ممکن است بخش‌های کاملی از جمعیت را طرد کنند. این بحث منعکس‌کننده یک تنش ملی گسترده‌تر بین پیشرفت فناوری و عدالت اقتصادی است - تنشی که نیازمند تعادل دقیق برای اطمینان از عدم ماندن کسی در عقب است.

واقعیت نابرابر پشت آینده‌ای بدون پول نقد

مفهوم یک اقتصاد کاملاً بدون پول نقد ممکن است مدرن و کارآمد به نظر برسد، اما نمی‌تواند میلیون‌ها آمریکایی را که هر روز به پول نقد متکی هستند، در نظر بگیرد.

بر اساس شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC)، تقریباً 4.2٪ از خانوارهای ایالات متحده - که نمایانگر بیش از پنج میلیون خانواده است - بدون حساب بانکی هستند، به این معنی که آنها حساب جاری یا پس‌انداز ندارند. 14٪ دیگر (19 میلیون خانوار) دارای حساب بانکی ناکافی هستند و از خدمات مالی خارج از بانک‌های سنتی مانند کارت‌های پیش‌پرداخت یا وام‌دهندگان روزمزد استفاده می‌کنند.

برای این افراد، پول نقد صرفاً یک ترجیح نیست - بلکه یک خط حیاتی است. چه برای پرداخت اجاره، خرید مواد غذایی یا مدیریت بودجه‌های محدود بدون بار کارمزدهای معامله، پول نقد همچنان یک ابزار حیاتی برای استقلال مالی باقی می‌ماند. همانطور که فروشگاه‌های بیشتری سیاست‌های "فقط کارت" یا "برای پرداخت لمس کنید" را اتخاذ می‌کنند، عواقب برای این جمعیت به طور فزاینده‌ای شدید می‌شود و به طور مؤثر یک اقتصاد دو طبقه‌ای ایجاد می‌کند که بر اساس دسترسی به ابزارهای مالی دیجیتال تقسیم شده است.

موانع پرداخت دیجیتال و طرد مالی

انتقال به پرداخت‌های دیجیتال اغلب به عنوان امری اجتناب‌ناپذیر به تصویر کشیده می‌شود، با این حال خطر عمیق‌تر شدن نابرابری‌های موجود را دارد. وعده فناوری به طور یکسان به همه نرسیده است. بسیاری از آمریکایی‌ها هنوز به گوشی‌های هوشمند، اینترنت قابل اعتماد یا مهارت‌های سواد دیجیتال لازم برای شرکت در یک سیستم پرداخت کاملاً دیجیتال دسترسی ندارند.

علاوه بر این، در حالی که همه تراکنش‌های بدون پول نقد مستقیماً به زیرساخت‌های بانکی مستقر متکی نیستند - از آنجا که گزینه‌هایی مانند کیف پول‌های موبایل، کارت‌های پیش‌پرداخت و برنامه‌های پرداخت همتا به همتا مانند Google Pay یا Apple Pay دسترسی را گسترش داده‌اند - بیشتر آنها هنوز به پیوندی با سیستم‌های مالی دیجیتال گسترده‌تر نیاز دارند. برای افراد بدون حساب بانکی، این ابزارها می‌توانند به جای از بین بردن موانع، موانع جدیدی را معرفی کنند، از جمله کارمزدهای بارگذاری یا برداشت وجوه، الزامات شناسایی و اتکا به گوشی‌های هوشمند یا اتصال اینترنت. این چالش‌ها به طور نامتناسبی بر جوامع کم‌درآمد، بزرگسالان مسن‌تر و ساکنان روستایی تأثیر می‌گذارند و نابرابری‌های اقتصادی موجود را تداوم می‌بخشند.

بیشتر بخوانید در مورد فین‌تک: مصاحبه جهانی فین‌تک با راوی نمالیکانتی، مدیر ارشد محصول و فناوری در Abrigo: مدل‌های بانکداری مبتنی بر وب

نقش پول نقد در ایجاد تاب‌آوری اقتصادی

پول نقد دارای تاب‌آوری منحصر به فردی است که پرداخت‌های دیجیتال نمی‌توانند با آن برابری کنند. در زمان‌های بحران، از جمله بلایای طبیعی، حملات سایبری یا قطعی گسترده برق، پول نقد به عنوان یک وسیله مبادله قابل اعتماد و جهانی پذیرفته شده باقی می‌ماند.

در حالی که همه‌گیری COVID-19 پذیرش پرداخت‌های بدون تماس را تسریع کرد، بحث در مورد آنچه زمانی که دسترسی به سیستم‌های دیجیتال قطع می‌شود، اتفاق می‌افتد را نیز برانگیخت. رویدادهایی مانند قطع برق، آب و هوای شدید یا خرابی زیرساخت‌ها نشان می‌دهند که پرداخت‌های دیجیتال می‌توانند به طور موقت غیرقابل دسترس باشند، در حالی که پول نقد همچنان به عنوان یک پشتیبان قابل اعتماد عمل می‌کند و اطمینان می‌دهد که فعالیت اقتصادی می‌تواند ادامه یابد.

فراتر از شرایط اضطراری، پول نقد همچنین نقش روانی حیاتی در امور مالی شخصی ایفا می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد که مردم هنگام استفاده از ارز فیزیکی کمتر خرج می‌کنند و بودجه‌ریزی مؤثرتری دارند. ماهیت ملموس پول نقد به افراد کمک می‌کند تا محدودیت‌های هزینه خود را تجسم کنند و انضباط مالی بیشتری را تقویت کنند - ویژگی به ویژه ارزشمندی برای کسانی که درآمدهای محدود یا غیرقابل پیش‌بینی را مدیریت می‌کنند.

تلاش‌های قانون‌گذاری و فشار برای انتخاب پرداخت

آگاهی روزافزون از این مسائل چندین ایالت و شهرداری را به معرفی قانون‌گذاری برای حمایت از پذیرش پول نقد سوق داده است. ماساچوست، نیوجرسی و کلرادو از جمله کسانی هستند که خرده‌فروشان را ملزم به پذیرش پول نقد برای تراکنش‌های حضوری می‌کنند، در حالی که دیگران - از جمله واشنگتن - به طور فعال در حال بررسی اقدامات مشابه هستند. ائتلاف انتخاب پرداخت، یک ابتکار ملی که از انتخاب و شمول پرداخت حمایت می‌کند، این تلاش‌ها را از طریق یک ردیاب بدون پول نقد دنبال می‌کند که سیاست‌های ایالتی و محلی در مورد پذیرش پول نقد را نظارت می‌کند. ائتلاف برای اطمینان از اینکه مصرف‌کنندگان حق پرداخت با پول نقد دارند، کار می‌کند و اهمیت اجتماعی و اقتصادی گسترده‌تر حفظ دسترسی جهانی به ارز فیزیکی را برجسته می‌سازد.

این ابتکارات تشخیص می‌دهند که انتخاب پرداخت بیش از یک موضوع راحتی است - این یک موضوع حقوق مدنی و اقتصادی است. با اطمینان از اینکه مصرف‌کنندگان می‌توانند در صورت تمایل با پول نقد پرداخت کنند، چنین قوانینی شمول‌گرایی را ترویج می‌دهند و از تبعیض علیه جمعیت‌های آسیب‌پذیر جلوگیری می‌کنند. آنها همچنین نقش پول نقد را به عنوان یک وسیله پرداخت جهانی پذیرفته شده و در دسترس عموم تأیید می‌کنند. با انجام این کار، این سیاست‌ها عدالت و دسترسی را در چشم‌انداز پرداخت‌ها حفظ می‌کنند و به مصرف‌کنندگان اجازه می‌دهند تصمیم بگیرند کدام روش بهترین خدمات را به نیازهای آنها بدون اجبار ارائه می‌دهد.

تعادل بین نوآوری و شمول

فشار برای دیجیتالی شدن در پرداخت‌ها نباید به بهای عدالت باشد. نوآوری و شمول می‌توانند همزیستی داشته باشند، اما تنها زمانی که سیاست‌ها و فناوری‌ها با در نظر گرفتن همه شهروندان طراحی شوند. این بدان معناست که اطمینان از شفافیت، مقرون به صرفه بودن و قابل دسترس بودن سیستم‌های پرداخت دیجیتال، در حالی که همچنین از در دسترس بودن مداوم پول نقد محافظت می‌شود.

آموزش عمومی در مورد سواد مالی و پذیرش فناوری به همان اندازه مهم است. با ارائه دانش و انتخاب به مصرف‌کنندگان، سیاست‌گذاران می‌توانند به پر کردن شکاف بین راحتی دیجیتال و مشارکت اقتصادی کمک کنند. مؤسسات مالی و خرده‌فروشان نیز نقشی دارند که باید ایفا کنند و اطمینان حاصل کنند که خدمات آنها به طور ناخواسته کسانی را که وسایل لازم برای دیجیتالی شدن را ندارند، طرد نمی‌کند.

بحث در ایالت واشنگتن منعکس‌کننده تقاطع ملی است. همانطور که سیاست‌گذاران، کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان مزایای یک اقتصاد بدون پول نقد را ارزیابی می‌کنند، مکالمه باید بر عدالت استوار بماند. آینده‌ای که پول نقد و پرداخت‌های دیجیتال در آن همزیستی دارند نه تنها ممکن است؛ بلکه ضروری است.

در نهایت، انتخاب پرداخت نمایانگر آزادی است - آزادی برای معامله، مشارکت و شامل شدن. همانطور که اقتصاد دیجیتال تکامل می‌یابد، حفظ آن آزادی باید یک اولویت باقی بماند. مسیر پیشرفت نباید جامعه را تقسیم کند، بلکه باید همه را توانمند کند تا در آن شرکت کنند.

بینش‌های بیشتر فین‌تک را دنبال کنید : زمانی که پروتکل‌های امور مالی غیر متمرکز با نام اختصاری دیفای به موجودات خودتکامل‌یافته تبدیل می‌شوند

[برای به اشتراک گذاشتن بینش‌های خود با ما، لطفاً به [e-mail] بنویسید]

پست هزینه بالای رفتن به سمت بدون پول نقد: چرا انتخاب پرداخت برای عدالت اقتصادی ضروری است ابتدا در GlobalFinTechSeries ظاهر شد.