جسی جکسون، رهبر جنبش حقوق مدنی و نامزد ریاست‌جمهوری ایالات متحده، در ۸۴ سالگی درگذشت

واشنگتن، ایالات متحده – جسی جکسون، رهبر کاریزماتیک حقوق مدنی ایالات متحده، یک کشیش باپتیست سخنور که در جنوب جداافتاده بزرگ شد و به یک همکار نزدیک مارتین لوتر کینگ جونیور تبدیل شد و دو بار برای نامزدی ریاست جمهوری دموکرات‌ها نامزد شد، در سن 84 سالگی درگذشت، خانواده او روز سه‌شنبه 2025/11/28 در بیانیه‌ای اعلام کردند.

خانواده جکسون گفتند: "پدر ما یک رهبر خدمتگزار بود - نه تنها برای خانواده ما، بلکه برای ستمدیدگان، بی‌صدایان و نادیده‌گرفته‌شدگان در سراسر جهان."

جکسون، یک سخنران الهام‌بخش و ساکن دیرینه شیکاگو، در سال 2017 به بیماری پارکینسون مبتلا شد.

جکسون که در رسانه‌ها ماهر بود، از حقوق آمریکایی‌های سیاه‌پوست و دیگر جوامع به حاشیه رانده شده از دهه 1960 میلادی، زمانی که جنبش پرتلاطم حقوق مدنی به رهبری مربی‌اش کینگ، یک کشیش باپتیست و فعال اجتماعی برجسته، آغاز شد، دفاع می‌کرد.

جکسون با وجود مواجهه با بحث‌های متعدد، برای دهه‌ها چهره برجسته حقوق مدنی آمریکا باقی ماند.

او در سال‌های 1984 و 1988 برای نامزدی ریاست جمهوری دموکرات‌ها نامزد شد و رأی‌دهندگان سیاه‌پوست و بسیاری از لیبرال‌های سفیدپوست را در کمپین‌های قوی غیرمنتظره‌ای جذب کرد، اما نتوانست اولین نامزد سیاه‌پوست حزب بزرگ کاخ سفید شود. در نهایت، او هرگز مقام انتخابی نداشت.

جکسون گروه‌های حقوق مدنی مستقر در شیکاگو، عملیات PUSH و ائتلاف ملی رنگین‌کمان را تأسیس کرد و در دهه 1990 به عنوان فرستاده ویژه رئیس‌جمهور دموکرات بیل کلینتون به آفریقا خدمت کرد. جکسون همچنین در تأمین آزادی تعدادی از آمریکایی‌ها و دیگرانی که در خارج از کشور در مکان‌هایی از جمله سوریه، کوبا، عراق و صربستان نگهداری می‌شدند، نقش مؤثری داشت.

سخنرانی مسحورکننده

جکسون در دهه 1980 با تکیه بر سخنرانی مسحورکننده‌اش به دنبال جاه‌طلبی‌های سیاسی خود بود. تا زمان انتخاب باراک اوباما، هم‌شهری شیکاگویی او، به عنوان رئیس‌جمهور در سال 2008، هیچ نامزد سیاه‌پوستی به اندازه جکسون به تأمین نامزدی ریاست جمهوری یک حزب بزرگ نزدیک نشد.

در سال 1984، جکسون 3.3 میلیون رأی در مسابقات نامزدی دموکرات‌ها، حدود 18 درصد از آرای داده شده، به دست آورد و پس از نامزد نهایی والتر مونده‌یل و گری هارت در مسابقه برای حق رویارویی با رونالد ریگان، جمهوری‌خواه فعلی، سوم شد. نامزدی او پس از آنکه علنی شد جکسون به طور خصوصی یهودیان را "Hymies" و نیویورک را "Hymietown" خوانده است، شتاب خود را از دست داد.

در سال 1988، جکسون نامزدی صیقلی‌تر و جریان اصلی‌تر بود و در مسابقه دموکرات‌ها برای رویارویی با جورج اچ. دبلیو. بوش جمهوری‌خواه، دوم شد. جکسون به نامزد نهایی دموکرات‌ها مایکل دوکاکیس فشار آورد و 11 انتخابات مقدماتی ایالتی و کنگره را، از جمله چندین مورد در جنوب، برد و 6.8 میلیون رأی در مسابقات نامزدی، یا 29 درصد، به دست آورد.

جکسون خود را به عنوان شکننده موانع برای افراد رنگین‌پوست، فقرا و قدرت‌بی‌قدرتان معرفی کرد. او کنوانسیون دموکرات‌های 1988 را با سخنرانی‌ای که داستان زندگی‌اش را روایت می‌کرد و از آمریکایی‌ها می‌خواست زمینه مشترکی پیدا کنند، برقی کرد.

جکسون به نمایندگان در آتلانتا گفت: "آمریکا پتویی نیست که از یک نخ، یک رنگ، یک پارچه بافته شده باشد."

جکسون افزود: "هر جا که امشب هستید، می‌توانید موفق شوید. سرتان را بالا نگه دارید، سینه‌تان را بیرون بدهید. می‌توانید موفق شوید. گاهی تاریک می‌شود، اما صبح می‌آید. تسلیم نشوید. رنج شخصیت می‌آفریند، شخصیت ایمان می‌آفریند. در پایان، ایمان ناامید نمی‌کند."

جکسون در سال 2017 در سن 76 سالگی اعلام کرد که به بیماری پارکینسون، یک اختلال حرکتی که با لرزش، سفتی و تعادل و هماهنگی ضعیف مشخص می‌شود، مبتلا شده است، پس از اینکه سه سال علائم را تجربه کرد.

ریشه‌های جنوبی

او در 1941/07/16 در گرینویل، کارولینای جنوبی متولد شد، مادرش یک دانش‌آموز دبیرستانی 16 ساله و پدرش یک مرد متأهل 33 ساله بود که در همسایگی زندگی می‌کرد. مادرش بعداً با مرد دیگری ازدواج کرد که جکسون را به فرزندی قبول کرد. او در میان دوران جیم کرو در ایالات متحده بزرگ شد، شبکه‌ای از قوانین و رویه‌های نژادپرستانه که اغلب به طور خشونت‌آمیز اعمال می‌شد و در جنوب برای سرکوب آمریکایی‌های سیاه‌پوست به وجود آمده بود.

جکسون بورسیه تحصیلی فوتبال در دانشگاه ایلینوی به دست آورد، اما به یک دانشگاه تاریخی سیاه‌پوستان منتقل شد زیرا گفت تبعیض را تجربه کرده است. او فعالیت حقوق مدنی خود را در حالی که دانشجوی دانشکده کشاورزی و فنی کارولینای شمالی بود، آغاز کرد و هنگامی که سعی کرد وارد کتابخانه عمومی "فقط سفیدپوستان" در کارولینای جنوبی شود، دستگیر شد.

او در مدرسه الاهیات شیکاگو شرکت کرد و در سال 1968 به عنوان کشیش باپتیست منصوب شد، علیرغم اینکه از فارغ‌التحصیلی ناکام ماند.

جکسون به معاون رهبر حقوق مدنی مارتین لوتر کینگ جونیور تبدیل شد و گاهی اوقات با او سفر می‌کرد. در روزی که کینگ توسط یک مرد سفیدپوست به نام جیمز ارل ری در بالکن هتل لورین در ممفیس ترور شد، جکسون فقط یک طبقه پایین‌تر بود. جکسون برخی از همکاران دیگر کینگ را خشمگین کرد وقتی به خبرنگاران گفت که کینگ در حال مرگ را در آغوش خود نگه داشته و آخرین فردی بود که کینگ با او صحبت کرده است، روایتی که آنها آن را رد کردند.

کینگ که ریاست کنفرانس رهبری مسیحی جنوب را بر عهده داشت، جکسون پرانرژی را در نقش رهبری منصوب کرده بود تا به ایجاد فرصت‌های اقتصادی در جوامع سیاه‌پوست کمک کند.

جکسون بعداً با جانشین کینگ در SCLC، رالف آبرناتی، جدا شد و سازمان حقوق مدنی خود را در شیکاگو، عملیات PUSH، در اوایل دهه 1970 راه‌اندازی کرد. در سال 1984، جکسون ائتلاف ملی رنگین‌کمان را تأسیس کرد که ماموریت حقوق مدنی گسترده‌تر آن شامل حقوق زنان و حقوق همجنس‌گرایان نیز بود و این دو سازمان در سال 1996 ادغام شدند. او پس از بیش از پنج دهه رهبری و فعالیت، در سال 2023 از ریاست ائتلاف Rainbow-PUSH کناره‌گیری کرد.

او همسرش، ژاکلین براون، را در دوران دانشگاه ملاقات کرد. آنها در سال 1962 ازدواج کردند و پنج فرزند داشتند. پسرش جسی جکسون جونیور به مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد اما استعفا داد و به دلیل محکومیت کلاهبرداری به زندان رفت. جکسون همچنین در سال 1999 با زنی که در گروه‌های حقوق مدنی او کار می‌کرد، یک دختر خارج از ازدواج داشت که تبدیل به یک رسوایی شد.

جکسون به دیپلماسی شخصی معروف بود. پس از اینکه او آزادی خلبان نیروی دریایی ایالات متحده رابرت گودمن جونیور را در سال 1984 توسط سوریه تأمین کرد، رئیس‌جمهور رونالد ریگان جکسون را به کاخ سفید دعوت کرد و از "ماموریت رحمت" قدردانی کرد. جکسون در سال 1990 با رهبر عراق صدام حسین ملاقات کرد تا پس از حمله عراق به کویت، آزادی صدها آمریکایی و دیگران را به دست آورد. او آزادی ده‌ها زندانی کوبایی و آمریکایی از زندان‌های کوبا در سال 1984 و آزادی سه خلبان ایالات متحده نگهداری شده در صربستان در سال 1999 را به دست آورد.

او از سال 1992 تا 2000 یک برنامه هفتگی در CNN اجرا کرد، شرکت‌ها را برای توانمندسازی اقتصادی سیاه‌پوستان تحت فشار قرار داد و بالاترین افتخار غیرنظامی ایالات متحده، مدال آزادی ریاست جمهوری را از کلینتون در سال 2000 دریافت کرد.

جکسون در اواخر عمر خود به فعالیت خود ادامه داد و در سال 2020 در میان جنبش جهانی عدالت نژادی، کشته شدن جورج فلوید و دیگر آمریکایی‌های سیاه‌پوست توسط پلیس را محکوم کرد. – Rappler.com