بحران زیرساختی پنهان در تامین مالی وام مسکن و املاک که تنها توکنیزاسیون می‌تواند آن را حل کند | نظر

افشاگری: نظرات و عقاید بیان شده در اینجا صرفاً متعلق به نویسنده است و نمایانگر نظرات و عقاید تحریریه crypto.news نیست.

امور مالی وام مسکن و املاک و مستغلات یکی از بزرگترین طبقات دارایی در اقتصاد جهانی را تشکیل می‌دهد، اما زیرساختی که از آن پشتیبانی می‌کند اساساً با مقیاس آن ناهماهنگ باقی مانده است. تنها در کانادا، اعتبار وام مسکن مسکونی معوق از 2.6 تریلیون دلار فراتر رفته و سالانه بیش از 600 میلیارد دلار وام مسکن جدید ایجاد می‌شود. این حجم نیازمند سیستمی است که قادر به مدیریت تأیید مداوم، به اشتراک‌گذاری ایمن داده‌ها و جریان سرمایه کارآمد باشد. 

خلاصه

• امور مالی وام مسکن بر اساس مدارک دیجیتالی شده اجرا می‌شود، نه زیرساخت دیجیتال واقعی: داده‌های تکه‌تکه شده، تطبیق دستی و تأیید مکرر نقص‌های ساختاری هستند — نه ناکارآمدی‌های جزئی.
• توکنیزه کردن واحد ثبت را اصلاح می‌کند: با تبدیل وام‌ها به داده‌های ساختاریافته، قابل تأیید و قابل برنامه‌ریزی، قابلیت حسابرسی، امنیت و دسترسی مجاز را در سطح زیرساخت جاسازی می‌کند.
• نقدینگی کلید باز کردن است: نمایش وام‌های مسکن و املاک و مستغلات به عنوان واحدهای دیجیتال قابل انتقال، تحرک سرمایه را در بازاری بیش از 2.6 تریلیون دلاری که در سیستم‌های کند و غیرنقدی گرفتار شده، بهبود می‌بخشد.

صنعت هنوز بر گردش‌های کاری تکه‌تکه شده و مبتنی بر اسناد که برای دوران پیش از دیجیتال طراحی شده‌اند، متکی است. در حالی که فرآیندهای فرانت اند به صورت آنلاین منتقل شده‌اند، سیستم‌های زیربنایی که مالکیت داده‌ها، تأیید، تسویه حساب و ریسک را کنترل می‌کنند، در میان وام‌دهندگان، کارگزاران، ارائه‌دهندگان خدمات و تنظیم‌کنندگان منفک باقی مانده‌اند. اطلاعات به جای داده‌های ساختاریافته و قابل تعامل، به صورت فایل‌های ثابت در گردش است که نیاز به اعتبارسنجی دستی مکرر در هر مرحله از چرخه عمر وام دارد.

این یک ناکارآمدی موقت نیست؛ این یک محدودیت ساختاری است. داده‌های تکه‌تکه شده ریسک عملیاتی را افزایش می‌دهند، تسویه حساب را کند می‌کنند، شفافیت را محدود می‌کنند و نحوه استقرار یا تخصیص مجدد سرمایه را محدود می‌کنند. با افزایش حجم وام‌های مسکن و تشدید نظارت نظارتی، این محدودیت‌ها به طور فزاینده‌ای پرهزینه می‌شوند.

توکنیزه کردن مسیری برای رسیدگی به این عدم تطابق ارائه می‌دهد. نه به عنوان یک فناوری سفته‌بازانه، بلکه به عنوان یک تغییر در سطح زیرساخت که رکوردهای قطع‌شده را با داده‌های یکپارچه، ایمن و قابل برنامه‌ریزی جایگزین می‌کند. با بازاندیشی در نحوه نمایش، اداره و انتقال دارایی های وام مسکن و املاک و مستغلات، توکنیزه کردن نقاط ضعف بنیادی را هدف قرار می‌دهد که همچنان کارایی، شفافیت و تحرک سرمایه را در سراسر امور مالی مسکن محدود می‌کنند.

حل مشکل داده‌های غیرمتصل صنعت

پایدارترین چالش در امور مالی وام مسکن و املاک و مستغلات دسترسی به سرمایه یا تقاضا نیست؛ داده‌های غیرمتصل است.

مطالعات صنعتی تخمین می‌زنند که سهم قابل توجهی از هزینه‌های پردازش وام مسکن ناشی از تطبیق دستی داده‌ها و رسیدگی به استثناها است، که اطلاعات یکسان وام‌گیرنده چندین بار در طول چرخه عمر وام دوباره وارد و دوباره تأیید می‌شود. یک مطالعه LoanLogics نشان داد که تقریباً 11.5٪ از داده‌های وام مسکن گم شده یا اشتباه است که تأیید و بازکار مکرر را در سیستم‌های تکه‌تکه شده ایجاد می‌کند و به هزینه‌های اضافی مصرف‌کننده در دهه گذشته که تخمین زده می‌شود 7.8 میلیارد دلار باشد، کمک می‌کند.

داده‌ها از طریق پورتال‌ها، تماس‌های تلفنی و فرآیندهای تأیید دستی جریان می‌یابند که اغلب در هر مرحله از چرخه عمر وام تکرار می‌شوند. هیچ سیستم یکپارچه ثبتی وجود ندارد، فقط مجموعه‌ای از آثار قطع‌شده.

این تکه‌تکه شدن به طور طراحی شده ناکارآمدی ایجاد می‌کند. تأیید کند است. خطاها رایج هستند. دسترسی یا استفاده مجدد از داده‌های تاریخی دشوار است. حتی موسسات سرمایه گذاری بزرگ اغلب برای بازیابی اطلاعات ساختاریافته از تراکنش‌های گذشته تلاش می‌کنند که توانایی آن‌ها را برای تجزیه و تحلیل ریسک، بهبود تضمین یا توسعه محصولات جدید مبتنی بر داده محدود می‌کند. 

صنعت داده‌ها را دیجیتالی نکرده است؛ مدارک را دیجیتالی کرده است. توکنیزه کردن مستقیماً این شکست ساختاری را با تغییر واحد ثبت از اسناد به خود داده‌ها برطرف می‌کند.

جاسازی امنیت، شفافیت و دسترسی مجاز

توکنیزه کردن اساساً در مورد نحوه نمایش، ایمن‌سازی و اداره اطلاعات مالی است. تنظیم‌کنندگان به طور فزاینده‌ای نه فقط دسترسی به داده‌ها، بلکه نسب، دقت و قابلیت حسابرسی قابل اثبات را نیز می‌خواهند، الزاماتی که سیستم‌های قدیمی مبتنی بر اسناد برای برآورده کردن آن‌ها در مقیاس تلاش می‌کنند.

با تبدیل وام و داده‌های دارایی به رکوردهای ساختاریافته مبتنی بر بلاک چین، توکنیزه کردن یکپارچگی یکپارچه را در سراسر سیستم‌ها در حالی که یکپارچگی داده‌ها را حفظ می‌کند، امکان‌پذیر می‌سازد. ویژگی‌های فردی، مانند درآمد، اشتغال، جزئیات وثیقه و شرایط وام، می‌توانند یک بار اعتبارسنجی شوند و در سراسر ذینفعان بدون مداخله دستی مکرر مرجع قرار گیرند.

امنیت مستقیماً در این مدل جاسازی شده است. هش کردن رمزنگاری، رکوردهای تغییرناپذیر و قابلیت حسابرسی داخلی، یکپارچگی داده‌ها را در سطح سیستم محافظت می‌کنند. این ویژگی‌ها ریسک تطبیق را کاهش می‌دهند و اعتماد بین طرفین معامله را بهبود می‌بخشند.

به همان اندازه مهم، دسترسی مجاز است. داده‌های توکنیزه شده را می‌توان به صورت انتخابی بر اساس نقش، زمان و هدف به اشتراک گذاشت، تکرار غیرضروری را کاهش داد و در عین حال از انطباق نظارتی پشتیبانی کرد. به جای بارگذاری مکرر اسناد حساس در سیستم‌های متعدد، شرکت‌کنندگان همان داده‌های زیرین را با دسترسی کنترل‌شده مرجع قرار می‌دهند.

به جای لایه‌بندی امنیت و شفافیت در بالای گردش‌های کاری قدیمی، توکنیزه کردن آن‌ها را مستقیماً در خود زیرساخت جاسازی می‌کند.

نقدینگی و دسترسی در یک طبقه دارایی غیرنقدی

فراتر از داده‌ها و امنیت، توکنیزه کردن محدودیت دیرینه دیگری را در امور مالی املاک و مستغلات برطرف می‌کند: عدم نقدینگی.

وام‌های مسکن و دارایی های املاک و مستغلات کند، سرمایه‌بر و اغلب برای دوره‌های طولانی قفل شده‌اند. عدم نقدینگی ساختاری تخصیص سرمایه را محدود می‌کند و موانع ورود را افزایش می‌دهد، مشارکت را محدود می‌کند و نحوه تعامل سرمایه با طبقه دارایی را محدود می‌کند. 

توکنیزه کردن توانایی نمایش دارایی های املاک و مستغلات، یا جریان‌های نقدی آن‌ها، را به عنوان واحدهای قابل تقسیم و قابل انتقال معرفی می‌کند. در چارچوب‌های نظارتی و تضمین مناسب، این رویکرد با روندهای گسترده‌تر در توکنیزه کردن دارایی های واقعی همسو است، جایی که از زیرساخت بلاک چین برای بهبود دسترسی و کارایی سرمایه در بازارهای سنتی غیرنقدی استفاده می‌شود.

این به معنای اختلال در اصول امور مالی مسکن نیست. نظارت نظارتی، استانداردهای اعتباری و حمایت از سرمایه‌گذاران ضروری باقی می‌مانند. در عوض، توکنیزه کردن تغییرات تدریجی را در نحوه ساختار مالکیت، مشارکت و توزیع ریسک امکان‌پذیر می‌سازد.

دیجیتالی‌سازی تدریجی به تغییر سطح زیرساخت

این لحظه در امور مالی وام مسکن و املاک و مستغلات در مورد هیاهوی کریپتو نیست. در مورد بازسازی لوله‌کشی مالی است.

امور مالی وام مسکن و املاک و مستغلات به محدودیت‌های آنچه زیرساخت قدیمی مبتنی بر اسناد می‌تواند پشتیبانی کند، نزدیک می‌شوند. با افزایش حجم‌ها، سخت‌تر شدن انتظارات نظارتی و تقاضای بازارهای سرمایه برای شفافیت و کارایی بیشتر، هزینه سیستم‌های داده تکه‌تکه شده به طور فزاینده‌ای قابل مشاهده می‌شود.

توکنیزه کردن اصول امور مالی مسکن را تغییر نمی‌دهد و چارچوب‌های نظارتی یا ریسک را دور نمی‌زند. آنچه تغییر می‌دهد زیرساخت زیر آن‌هاست، رکوردهای قطع‌شده را با داده‌های یکپارچه، قابل تأیید و قابل برنامه‌ریزی جایگزین می‌کند. با انجام این کار، محدودیت‌های ساختاری را که مدارک دیجیتالی شده به تنهایی نمی‌توانند حل کنند، برطرف می‌کند.

فاز بعدی نوسازی در امور مالی وام مسکن و املاک و مستغلات با پورتال‌های بهتر یا بارگذاری‌های سریع‌تر تعریف نخواهد شد، بلکه با سیستم‌هایی که برای مقیاس، دوام و قابلیت همکاری طراحی شده‌اند، تعریف می‌شود. توکنیزه کردن نمایانگر یک گام قابل اعتماد در آن جهت است، نه به عنوان یک روند، بلکه به عنوان یک تکامل در زیرساخت مالی.

Shubha Dasgupta

Shubha Dasgupta مدیر عامل و بنیانگذار Pineapple مستقر در تورنتو است، یک مخرب برجسته صنعت وام مسکن. از زمان پیوستن به صنعت وام مسکن در سال 2008، Shubha بر استفاده از فناوری در حالی که تجربه مشتری را در اولویت قرار می‌دهد تا بخش را متحول کند، تمرکز کرده است. چشم‌انداز و تخصص منحصر به فرد او در ساختن و رشد Pineapple که امروز بیش از 700 کارگزار در شبکه خود دارد، نقش اساسی داشته است. تحت رهبری Shubha، Pineapple یک پلتفرم مدیریت سازمانی در سطح جهانی و مبتنی بر داده را توسعه داده است که تجربه شخصی‌سازی شده‌ای را برای مشتریان ارائه می‌دهد و آن را به اولین فرآیند کامل وام مسکن برای نمایندگان تبدیل می‌کند. درک عمیق او از روندهای تجاری و صنعتی، همراه با توانایی او برای هدایت بهترین تجربه مشتری و سودآوری در کلاس، به او اجازه داده است که در طول حرفه خود چشم‌انداز و هدف را در تلاش‌های حرفه‌ای خود تزریق کند.