بازار جهانی استیبل کوین از مرز 284 میلیارد دلار در گردش عبور کرده است و بحث طولانیمدتی را درباره اینکه آیا رشد استیبل کوین تهدیدی واقعی برای بانکهای سنتی است یا صرفاً منعکسکننده لایه جدیدی از زیرساختهای مالی است که در کنار آنها در حال تکامل است، دوباره زنده کرده است.
این سؤال این هفته پس از آنکه مورخان و اقتصاددانان نیال فرگوسن و منی رینکون-کروز استدلال کردند که ترسها از بیثباتی بانکی اغراقآمیز است، حتی در حالی که گروههای بانکی مخالفت خود را با پاداشهای استیبل کوین تشدید میکنند، در مرکز توجه قرار گرفت.
در مقالهای که توسط بلومبرگ منتشر شد، فرگوسن و رینکون-کروز استیبل کوینها را اساساً متفاوت از داراییهای کریپتو یا رمز از نوسانی مانند ارز دیجیتال بیت کوین معرفی کردند.
آنها استدلال کردند که در حالی که توکنهای سفتهبازانه بیشتر مانند مشتقات مالی رفتار میکنند، استیبل کوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات به عنوان ابزار پرداخت عمل میکنند که رشد آنها پس از تصویب قانون GENIUS ایالات متحده در تابستان گذشته تسریع شده است.
این قانون اولین چارچوب جامع فدرال را برای استیبل کوینهای پرداختی ایجاد کرد که ذخایر را به وجه نقد، سپردههای بانکی و اوراق خزانهداری کوتاهمدت ایالات متحده محدود میکند، در حالی که ناشران را از ارائه وام یا پرداخت بهره مستقیم به دارندگان توکن منع میکند.
از زمان اجرای این قانون، بخش استیبل کوین به سرعت گسترش یافته است.
دادههای کمیته مشاوره استقراض خزانهداری که در مقاله مذکور ذکر شده نشان داد که استیبل کوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات از 284 میلیارد دلار فراتر رفتهاند که USDT تتر و USDC سرکل بر آن تسلط دارند و با هم بیش از 90٪ از عرضه را تشکیل میدهند.
پیشبینی میشود که پرداختها، نقدینگی معاملات و تقاضا برای تسویهحسابهای فرامرزی تا سال 2028 به بین 2 تریلیون تا 3 تریلیون دلار در بازار برسد، همانطور که مقامات خزانهداری ذکر کردهاند.
با این حال، بانکها مقاومت کردهاند، زیرا گروههای صنعتی هشدار دادهاند که استیبل کوینها، بهویژه هنگامی که با پاداشهای ارائهشده توسط صرافیها یا پلتفرمها همراه شوند، میتوانند واریزیها را از سیستم بانکی دور کنند.
انجمن بانکداران آمریکا و مؤسسه سیاست بانکی استدلال کردهاند که مهاجرت در مقیاس بزرگ واریزیها هزینههای تأمین مالی بانکها را افزایش داده و در دسترس بودن اعتبار را کاهش میدهد.
مدیران جیپیمورگان به دلارهای دیجیتال دارای بهره به عنوان ایجاد یک سیستم بانکی موازی که فاقد همان سطوح حفاظت است اشاره کردهاند.
فشار لابیستهای بانکی برای تغییر قانون پیشنهادی CLARITY، یک لایحه گستردهتر ساختار بازار کریپتو، مقاومت شرکتهای کریپتو را برانگیخت و منجر به تأخیر در جلسات استماع سنا شد.
پل گروال، مدیر ارشد حقوقی کوینبیس، علناً ادعاهای مبنی بر اینکه پاداشهای استیبل کوین ثبات مالی را تهدید میکنند رد کرد و گفت که هیچ شواهدی از ریسک سیستماتیک وجود ندارد و رقابت نباید با بیثباتی اشتباه گرفته شود.
فرگوسن و رینکون-کروز با رجوع به تاریخ، روایت بانکها را رد کردند.
آنها گفتند که استیبل کوینها بیشتر شبیه اسکناسهای بانکی هستند تا واریزیها، و از نظر تاریخی، اسکناسها و واریزیها با هم افزایش یافتهاند، برخلاف حذف یکدیگر.
آنها به برخی آمار اشاره کردند که نشان میدهد از زمان معرفی USDC در سال 2018، واریزیهای بانکی آمریکا بیش از 6 تریلیون دلار رشد کرده است، در حالی که استیبل کوینها تقریباً 280 میلیارد دلار افزایش یافتهاند و هر دو در همان جهت در حال افزایش بودهاند.
آنها مشاهده کردند که پاداشهای استیبل کوین جدید نیستند و حتی در زمانهایی که بانکها نزدیک به هیچ بهرهای پرداخت نمیکردند، باعث فرار واریزیها نشدهاند.
اخیراً همین احساسات توسط جرمی آلر، مدیرعامل سرکل، در داووس در مجمع جهانی اقتصاد تکرار شد.
آلر حدسوگمانها مبنی بر اینکه پاداش استیبل کوین ممکن است بانکداری را مختل کند رد کرد و اظهار داشت که این همان برنامههای وفاداری است که در امور مالی معمولی ارائه میشود.
دادهها از مقیاس استفاده از استیبل کوین فراتر از سفتهبازی حمایت میکنند. ارزش تراکنش جهانی استیبل کوین در سال 2025 به 33 تریلیون دلار رسید که 72 درصد رشد سال به سال داشت.
USDC 18.3 تریلیون دلار پرداخت را پردازش کرد، در حالی که USDT 13.3 تریلیون دلار را مدیریت کرد.
صندوق بینالمللی پول دستاوردهای کارایی که استیبل کوینها در پرداختهای فرامرزی ارائه میدهند را تأیید کرده است، در حالی که در مورد ریسکها در بازارهای نوظهور و نیاز به هماهنگی نظارتی هشدار داده است.


