برنی و ای‌اُ‌سی بدون این غول آمریکایی شناخته نمی‌شدند

توسط برت جانسون، استاد علوم سیاسی، کالج میدلبری.

دو کمپین جسی جکسون برای ریاست‌جمهوری در سال‌های 1984 و 1988 ناموفق اما تاریخی بودند. این فعال و سازمان‌دهنده حقوق مدنی که در 17 فوریه 2026 درگذشت، به هموار کردن راه برای انتخاب باراک اوباما یک نسل بعد به عنوان اولین و تاکنون تنها رئیس‌جمهور آفریقایی‌آمریکایی کشور کمک کرد.

کمپین‌های جکسون ائتلاف چندنژادی را پرانرژی کرد که نه تنها از دیگر سیاستمداران دموکرات اواخر قرن بیستم از جمله رئیس‌جمهور بیل کلینتون حمایت کرد، بلکه به ایجاد الگویی سازماندهی کمک کرد - به اصطلاح ائتلاف رنگین‌کمان که سیاه‌پوستان، لاتین‌تبارها، سفیدپوستان طبقه کارگر و رای‌دهندگان جوان را ترکیب می‌کرد - که همچنان در سیاست‌های مترقی امروز طنین‌انداز است.

ورمونت، جایی که من علوم سیاسی تدریس می‌کنم، وقتی جکسون برای اولین بار برای ریاست‌جمهوری نامزد شد، زمین مناسبی برای او به نظر نمی‌رسید. آن زمان، همانطور که اکنون، ورمونت یکی از همگن‌ترین ایالت‌های عمدتاً سفیدپوست بود. اما اگر جکسون برای یک ایالت عمدتاً روستایی و کاملاً سفیدپوست ناجور به نظر می‌رسید، با این حال امکانات را می‌دید.

او دو بار در سال 1984 در ورمونت کمپین کرد و با نشاط در مونت‌پلیر، پایتخت ایالت، اعلام کرد: "اگر من ورمونت را ببرم، کشور هرگز دیگر مانند گذشته نخواهد بود."

او ورمونت را نبرد و تنها 8 درصد از آرای انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها را در سال 1984 به دست آورد اما سهم خود را سه برابر کرد و در سال 1988 به 26 درصد رساند. جذب رای‌دهندگان در حوزه‌های کوچک روستایی نیوانگلند دستاورد قابل توجهی برای نامزدی بود که با شیکاگو و کمپین‌های حقوق مدنی در جنوب شناخته می‌شد.

جاه‌طلبی‌های ریاست‌جمهوری جکسون با لحظه‌ای محوری در سیاست ورمونت همزمان شد: الگوهای رای‌گیری ایالت به سمت چپ تغییر می‌کرد، با ورود ساکنان جدید و تغییر فرهنگ و اقتصاد ایالت. در سال 1970، نزدیک به 70 درصد از ساکنان ورمونت در آنجا متولد شده بودند. تا سال 1990، این رقم 10 درصد کاهش یافته بود.

ائتلاف رنگین‌کمان ورمونت، که برای حمایت از اولین کمپین جکسون تشکیل شد، حوزه انتخاباتی حیاتی را در زمانی سیال سازماندهی کرد و الگوهایی را ایجاد کرد که برای دهه‌ها ادامه یافت.

تعیین استاندارد

جکسون "پلتفرم مردم" را ایجاد کرد که برای مترقیان امروز آشنا به نظر می‌رسد و خواستار مالیات‌های بالاتر بر مشاغل، حداقل دستمزد بالاتر و مراقبت‌های بهداشتی جهانی تک‌پرداخت‌کننده بود.

با توجه به تلاش‌های جکسون، فعالان ورمونت پتانسیل یک سازمان پایدار در سطح ایالت را دیدند. آنها به جای انحلال ائتلاف رنگین‌کمان ورمونت پس از انتخابات مقدماتی 1984، گروه را ادامه دادند و در هر یک از سه چرخه انتخاباتی بعدی از نامزدها در کمپین‌های قانون‌گذاری و دفاتر در سطح ایالت حمایت کردند. این ائتلاف همچنین از تلاش ناموفق برنی سندرز برای کنگره در سال 1988 حمایت کرد.

سندرز هشت سال به عنوان شهردار برلینگتون به عنوان یک "سوسیالیست مستقل" خدمت کرد و مجموعه‌ای اصلی از متحدان محلی به نام ائتلاف مترقی را پرورش داد که به دنبال گرفتن قدرت از اعضای استقرار یافته هیئت شوراداران شهر بودند.

در سال 1992، ائتلاف رنگین‌کمان ورمونت با ائتلاف مترقی برلینگتون ادغام شد و ائتلاف مترقی در سطح ایالت را تشکیل داد.

نسب جکسون-سندرز

سندرز در نهایت در سال 1990 به عنوان یک مستقل در انتخابات مجلس نمایندگان پیروز شد و در این مجلس خدمت کرد تا اینکه کرسی سنای خود را نیز به عنوان یک مستقل در سال 2006 به دست آورد. نامزدی‌های ریاست‌جمهوری او در سال‌های 2016 و 2020 او را به یک چهره برجسته ملی و رهبر در میان مترقیان تبدیل کرد.

الکساندریا اوکاسیو-کورتز، که یکی از اعضای رهبری دموکرات مجلس نمایندگان را در یک شکست شگفت‌انگیز انتخابات مقدماتی 2018 در نیویورک برکنار کرد، سازمان‌دهنده کمپین سندرز بود و همچنان متحد نزدیک او باقی مانده است. در 1 ژانویه 2026، سندرز زهران ممدانی - مانند اوکاسیو-کورتز، یک سوسیالیست دموکرات - را به عنوان شهردار شهر نیویورک سوگند داد.

سندرز در سال 1988 از جکسون برای ریاست‌جمهوری حمایت کرده بود. سال‌ها بعد، جکسون این لطف را جبران کرد.

سندرز در کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در سال 2024 به جکسون ادای احترام کرد.

سندرز گفت: "جسی جکسون یکی از مهم‌ترین رهبران سیاسی این کشور در 100 سال گذشته است. سهم جسی در تاریخ مدرن فقط گرد هم آوردن ما نیست - بلکه گرد هم آوردن ما حول یک دستور کار مترقی است."

نه فقط ورمونت

در ورمونت، جکسون در مکان‌های بعید خوب عمل کرد - به عنوان مثال، نزدیک به 20 درصد از آرای انتخابات مقدماتی 1984 را در بیکرزفیلد و بلویدر طبقه کارگر به دست آورد.

حزب مترقی ورمونت امروز، که از ائتلاف مترقی قدیمی ورمونت پدید آمد، یکی از موفق‌ترین احزاب ثالث در کشور است و مدت کوتاهی پس از تأسیس رسمی خود در سال 2000، وضعیت رسمی "حزب بزرگ" را در ایالت به دست آورد. این حزب نامزدهایی را به قانون‌گذاری ایالت، شوراهای شهر و حتی چند دفتر در سطح ایالت از جمله معاون فرماندار انتخاب کرده است.

ورمونت تنها ایالتی نبود که اثر کاتالیزوری نامزدی‌های ریاست‌جمهوری جکسون را تجربه کرد. جکسون تأثیر بسیج‌کننده قابل توجهی بر رای‌دهندگان سیاه‌پوست در سراسر کشور داشت. در ایالت واشنگتن، ائتلاف رنگین‌کمان واشنگتن در سیاتل شروع شد و بین سال‌های 1984 تا 1996 در سراسر ایالت گسترش یافت. نیوجرسی و پنسیلوانیا ائتلاف‌های رنگین‌کمان موفق و مستقل خود را داشتند. در سال 2003، حزب ائتلاف رنگین‌کمان ماساچوست به حزب سبز پیوست و حزب سبز رنگین‌کمان شد.

در تحقیقات خودم، دوام "اثر جکسون" را در ورمونت بررسی کرده‌ام. هیچ آزمون بهتری برای تمایز حزب مترقی ورمونت از حزب دموکرات ایالت وجود ندارد جز مسابقه انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال 2016 برای معاون فرماندار، که دیوید زاکرمن مترقی را در برابر دو دموکرات برجسته و جریان اصلی قرار داد.

زاکرمن به راحتی دموکرات‌ها را در شهرهایی شکست داد که بیشترین رأی را به جسی جکسون در سال 1984 داده بودند، اثری که حتی با کنترل جمعیت، حزب‌گرایی و لیبرالیسم نیز ادامه داشت.

بسیاری از مردم به سندرز به عنوان کاتالیزور جنبش مترقی مستمر ورمونت اشاره می‌کنند. اما سندرز و مترقیان مدیون جکسون هستند.

• برت جانسون از سال 2004 سیاست آمریکا را در میدلبری تدریس می‌کند. علایق تحقیقاتی و آموزشی او شامل تأمین مالی کمپین، فدرالیسم و سیاست‌های ایالتی و محلی است. جانسون نویسنده کتاب Political Giving: Making Sense of Individual Campaign Contributions (Boulder: FirstForum Press, 2013)، و همکار نویسنده (با موریس فیورینا، پل ئی. پیترسون و ویلیام مایر) کتاب The New American Democracy (Longman, 2011) است. مقالات او در Social Science History، Urban Affairs Review و American Politics Research منتشر شده است. او مالک و نویسنده Basicsplainer.com است.