ریاضیات مالی ایالات متحده به سمت آستانهای حرکت میکند که بازارها دیگر نمیتوانند نادیده بگیرند، و سطحی که نسبت به تولید ناخالص داخلی، از زمان جنگ جهانی آخر رخ نداده است.
آخرین چشمانداز بودجه واشنگتن نشان میدهد که کشور در مسیری است که طی دهه آینده نزدیک به 64 تریلیون دلار بدهی فدرال جمعآوری کند.
جدیدترین چشمانداز ده ساله دفتر بودجه کنگره (CBO) نشاندهنده افزایش پایدار در تعهدات ملی است.
پیشبینی بدهی ملی ایالات متحده
CBO پیشبینی میکند که کسری بودجه فدرال در سال مالی 2026 تقریباً 1.9 تریلیون دلار خواهد بود. انتظار میرود این شکاف تا سال 2036 به 3.1 تریلیون دلار گسترش یابد.
این ارقام بدهی بخش دولتی را از تقریباً 101 درصد تولید ناخالص داخلی در سال 2026 به حدود 120 درصد تا سال 2036 افزایش میدهد. این سطح از بار بدهی اوج دیده شده در پی جنگ جهانی دوم فراتر میرود.
برای سرمایهگذاران جهانی، اندازه مطلق انباشت بدهی اغلب کمتر از هزینه پرداخت آن نگرانکننده است. دادههای CBO نشان میدهد که هزینههای بهره در مسیر تبدیل شدن به یکی از اقلام غالب دولت قرار دارند. پیشبینی میشود پرداختهای بهره خالص سالانه تا اواسط دهه 2030 به حدود 2.1 تریلیون دلار برسد.
این پیشبینی در حالی انجام میشود که روند نزولی در برابر دلار آمریکا به بالاترین حد چند ساله خود میرسد و پسزمینه کلان اقتصادی پرنوسانی ایجاد میکند که به طور فزایندهای با تز سرمایهگذاری بلندمدت برای داراییهای سخت مانند ارز دیجیتال بیت کوین همسو میشود.
در حالی که اعداد سرخط توجه را جلب میکنند، بازار خزانهداری بر اساس مکانیسمهای فوریتر معامله میکند.
مجموعه دادههای "بدهی تا پنی" وزارت خزانهداری نشان میدهد که کل بدهی معوق ایالات متحده در تاریخ 1403/11/24 تقریباً 38.65 تریلیون دلار بود.
با این حال، مسیر از این سطح به پیشبینی شده 64 تریلیون دلار به شدت به نحوه تامین مالی دلار حاشیهای بستگی دارد. سرمایهگذاران به طور فزایندهای بر جبران خسارت مورد نیاز برای نگهداری اوراق خزانهداری با سررسید طولانیتر در میان عدم اطمینان سیاست متمرکز هستند.
این جبران خسارت در حق بیمه مدت قابل مشاهده است، که بازده اضافی است که سرمایهگذاران برای نگهداری اوراق قرضه بلندمدت به جای تمدید اوراق کوتاهمدت مطالبه میکنند.
حق بیمه مدت میتواند برای دورههای طولانی سرکوب شده باقی بماند. با این حال، زمانی که افزایش مییابد، بازده انتهای طولانی را حتی بدون تغییر در نرخهای سیاست کوتاهمدت مورد انتظار بالاتر میبرد.
این پویایی به طور موثری هزینه حمل بدهی ملی را افزایش میدهد و شرایط مالی را در سراسر اقتصاد محدود میکند.
این به این دلیل است که افزایش حق بیمه مدت، بازده بلندمدت بالاتر را نه فقط به عنوان بازتابی از انتظارات تورمی بلکه به عنوان یک حق بیمه ریسک که برای عدم اطمینان مالی و نظارتی دریافت میشود، تعریف میکند.
قابل توجه است که تفسیرهای اخیر بازار نشان میدهد این تغییر در حال انجام است. نظرسنجی رویترز که از 1403/11/17 تا 1403/11/23 انجام شد، نشان داد که استراتژیستها انتظار دارند بازده بلندمدت خزانهداری در اواخر سال 2026 افزایش یابد.
پاسخدهندگان به تورم پایدار، انتشار سنگین بدهی و نگرانیهای سرمایهگذاران در مورد جهت سیاست اشاره کردند. استراتژیستها همچنین اشاره کردند که کاهش ترازنامه فدرال رزرو در دنیایی که با عرضه خزانهداری سرریز شده است، حفظ آن به طور قابل توجهی دشوارتر میشود.
این یک "انشعاب کلان" حیاتی برای بازار کریپتو ارائه میدهد.
اگر بازار اوراق قرضه به طور مداوم حق بیمه مدت بالاتری را برای جذب عرضه خزانهداری مطالبه کند، دولت ایالات متحده همچنان میتواند عملیات خود را تامین مالی کند، اما فقط به قیمت نرخ استقراض بالاتر برای کل اقتصاد.
چنین سناریویی انگیزه سیاسی را برای جستجوی تسکین از طریق اقدامات جایگزین افزایش میدهد. این میتواند شامل نرخ بهره پایینتر، مشوقهای نظارتی برای خریداران اسیر برای خرید بدهی، یا تحمل بیشتر برای تورم بالاتر باشد.
اینها مواد کلاسیک "سرکوب مالی" هستند، برنامهای که سرمایهگذاران از نظر تاریخی با عملکرد برتر داراییهای سخت مرتبط دانستهاند.
بازار ارز به طور همزمان سیگنال ناراحتی میدهد.
آسیبپذیری دلار آمریکا به طور فزایندهای نه به عنوان یک داستان اقتصادی چرخهای بلکه به عنوان یک سوال حکومتی و اعتبار تعریف میشود.
طی سال گذشته، دلار آمریکا بدترین عملکرد خود را از سال 2017 ثبت کرد و در میان سیاستهای پرزیدنت دونالد ترامپ بیش از 10 درصد سقوط کرد.
رویترز گزارش داد که استراتژیستهای بازار به طور گسترده انتظار دارند که ضعف در طول سال 2026 ادامه یابد، با استناد به کاهش نرخ بالقوه و نگرانیهای فزاینده در مورد استقلال بانک مرکزی.
علاوه بر این، برخی از سرمایهگذاران شروع به ارزیابی مجدد وضعیت "پناهگاه امن خودکار" دلار در میان نوسانات ژئوپلیتیکی و سیاسی کردهاند.
این موقعیتگیری تغییر احساسات در مورد دلار آمریکا را تأیید میکند.
در واقع، فایننشال تایمز گزارش داد که مدیران صندوق بیشترین موضع نزولی خود را نسبت به دلار در بیش از یک دهه اتخاذ میکنند.
نظرسنجی بانک آمریکا که در گزارش ذکر شده است، کمترین قرار گرفتن در معرض ارز را حداقل از سال 2012 نشان داد. بدبینی به پیشبینی ناپذیری سیاست و افزایش ریسک ژئوپلیتیکی نسبت داده شد.
با این حال، تغییر از دلار در ذخایر جهانی پیچیده است.
دادههای COFER صندوق بینالمللی پول نشان میدهد سهم دلار از ذخایر جهانی تخصیص یافته در سه ماهه سوم 2025 به 56.92 درصد رسید (اندکی کاهش از 57.08 درصد در سه ماهه دوم).
این مسیر نشاندهنده یک انحراف آهسته به جای فروپاشی است. همچنین نشان میدهد که دلار میتواند در بازارهای معاملاتی ضعیف باشد در حالی که در لولهکشی امور مالی جهانی غالب باقی بماند.
سهم ایالات متحده از پرداختهای جهانی. (منبع: نامه کوبیسی)
سیگنال تنوع بیشتر در بازار کالاها مشهود است. شورای جهانی طلا گزارش میدهد که بانکهای مرکزی در سال 2025، 863 تن طلا خریداری کردند.
در حالی که این رقم کمتر از سالهای استثنایی است که در آن خریدها از 1000 تن فراتر رفت، اما همچنان بسیار بالاتر از میانگین ثبت شده بین 2010 تا 2021 است.
این خرید پایدار دیدگاه را تقویت میکند که تنوع بخش رسمی یک روند ساختاری مداوم است.
در گفتگوی فعلی، مورد صعودی بلندمدت ارز دیجیتال بیت کوین اغلب به عنوان پوششی در برابر کاهش ارزش و اختیار سیاست تعریف میشود.
با این حال، سوال دقیقتر این است که بازار به کدام رژیم کلان وارد میشود، زیرا هر رژیم نرخهای واقعی، نقدینگی و اعتماد را به طور متفاوتی تغییر شکل میدهد.
یک مسیر یک فرسایش منظم است. در این مورد، کسری بودجه بزرگ باقی میماند و انتشار سنگین باقی میماند، اما تورم مهار شده باقی میماند و اعتبار سیاست حفظ میشود. دلار میتواند بدون شکستن سیستم پایینتر برود و حراجهای خزانهداری با امتیازات متوسط پاک میشوند زیرا حق بیمه مدت به تدریج افزایش مییابد.
در آن دنیا، ارز دیجیتال بیت کوین تمایل دارد عمدتاً به عنوان یک دارایی ریسک حساس به نقدینگی معامله شود. میتواند بر سرخطهای کاهش ارزش رالی کند، اما به بازده واقعی و اشتهای ریسک گستردهتر متصل میماند.
مسیر دوم یک رژیم حق بیمه ریسک مالی است. سرمایهگذاران جبران خسارت بیشتری را برای نگهداری انتهای طولانی مطالبه میکنند. حق بیمه مدت افزایش مییابد، بازده افزایش مییابد و هزینههای تامین مالی بالاتر شروع به بازخورد به سیاست میکنند.
روایت از بدهی بزرگ است به بدهی گران است تغییر میکند. در آن تنظیم، معاملات دارایی کمیاب تمایل به عملکرد بهتر داشتهاند، زیرا سرمایهگذاران به دنبال پوششهایی هستند که ادعاهایی بر یک دولت با بدهی سنگین نیستند.
پیشنهاد بخش رسمی طلا از آن قیاس پشتیبانی میکند. عرضه ثابت ارز دیجیتال بیت کوین برای سرمایهگذارانی که تسلط مالی، به معنای سیاست پولی محدود شده توسط خدمات بدهی، را به عنوان جهت سفر میبینند، قانعکنندهتر میشود.
مسیر سوم پارادوکس دلار است. این پیچشی است که هر داستان ساده خرس دلار را در کریپتو پیچیده میکند.
یک مقاله کاری بانک تسویهحسابهای بینالمللی که در بهمن منتشر شد، نشان میدهد که جریانهای بزرگ به استیبل کوینهای پشتیبانی شده با دلار میتوانند بازده اوراق خزانهداری 3 ماهه را تقریباً 2.5 تا 3.5 واحد پایه برای یک جریان 2-انحراف استاندارد کاهش دهند.
مفهوم این نیست که استیبل کوینها مشکل بدهی بلندمدت را حل میکنند. این است که رشد استیبل کوین میتواند تقاضای حاشیهای برای خزانهداری با تاریخ کوتاه ایجاد کند.
این مهم است زیرا کریپتو میتواند به طور همزمان روایت پوشش ارز دیجیتال بیت کوین را در حالی که دلاریسازی را از طریق ریلهای استیبل کوین عمیقتر میکند، پشتیبانی کند.
ارز دیجیتال بیت کوین و استیبل کوینها میتوانند در سطح داستان در جهات مختلف حرکت کنند در حالی که همان زیرساخت تسویه مبتنی بر دلار را در سطح سیستم تقویت میکنند.
در حال حاضر، پیشبینی 64 تریلیون دلار سالها انحراف را به یک رقم واحد فشرده کرده است که جهان را هشدار میدهد.
برای معاملهگران کریپتو که به دنبال نقشهبرداری این روایتها به سیگنالهای قابل معامله هستند، داستانها تمایل به ظاهر شدن در نرخها و اعتبار دارند.
اولین مجموعه سیگنالها در مجموعه نرخ قرار دارد. سرمایهگذاران شواهدی را تماشا خواهند کرد که بازار یک حق بیمه ریسک مداوم برای جذب عرضه انتهای طولانی دریافت میکند، و اینکه آیا نتایج حراج شروع به منعکس کردن استرسی میکنند که فراتر از یک چرخه خبری واحد ادامه دارد.
افزایش پایدار در حق بیمه مدت نشان میدهد که عدم اطمینان، نه فقط انتظارات تورمی، در بازده طولانی قیمتگذاری میشود.
مجموعه دوم سیگنالها اعتبار است. سرخطهای اطراف استقلال بانک مرکزی مانند شتابدهندهها عمل میکنند زیرا میتوانند یک داستان بدهی تدریجی را به یک داستان ارز سریعتر تبدیل کنند.
اگر شوکهای اعتبار انباشته شوند، بحث بر سر کاهش ارزش و داراییهای سخت تمایل به بلندتر شدن دارد، حتی اگر دلار در ذخایر و تسویه غالب باقی بماند.
مجموعه سوم انحراف ذخیره و پیشنهاد طلا است. دادههای COFER که کاهش آهسته از 57.08 درصد در 2025Q2 به 56.92 درصد در 2025Q3 را نشان میدهند، از این ایده پشتیبانی میکنند که حذف دلاری تدریجی است. خریدهای طلای بانک مرکزی 863 تن در سال 2025 تقویت میکنند که تنوع رسمی در حال انجام است، حتی بدون پارگی.
مجموعه چهارم جریانهای استیبل کوین و تقاضای لایحه است. اگر رشد استیبل کوین به لنگر انداختن تقاضا برای خزانهداری با تاریخ کوتاه ادامه دهد، میتواند روایت تامین مالی کوتاهمدت را نرم کند حتی با بدتر شدن پویایی بدهی بلندمدت.
این میتواند زمان را برای سیستم بخرد در حالی که انتهای طولانی را رها میکند تا بار سنگینتر اعتبار و ریسک مدت را حمل کند.
با هم گذاشتن، تنظیم کمک میکند توضیح دهد که چرا ارز دیجیتال بیت کوین همچنان در کتاب بازی پوشش کلان ظاهر میشود. به فروپاشی دلار نیاز ندارد. به تغییر ناگهانی در رژیم ذخیره نیاز ندارد.
به چیزی ظریفتر و، برای بازارها، قابل معاملهتر نیاز دارد، افزایش شک در مورد قوانین آینده پول، همراه با نقدینگی کافی برای زنده نگه داشتن معامله پوشش
پست بدهی ایالات متحده به افراطهای دوران جنگ جهانی دوم با 64 تریلیون دلار بدهی میرسد، اما یک قیمت بازار تصمیم میگیرد که آیا ارز دیجیتال بیت کوین سود میبرد ابتدا در CryptoSlate ظاهر شد.


