TAFT, CA – 22 LIPCA: Platformy wiertnicze na południe od miasta wydobywają ropę dla Chevron o wschodzie słońca 22 lipca 2008 r. w Taft w Kalifornii. Otoczone najbogatszymi polami naftowymi w Kalifornii, miasto naftowe liczące 6 700 mieszkańców ze stagnującą gospodarką i niewielką przestrzenią do rozwoju opracowało ambitny plan aneksji rozległych terenów sięgających na wschód do Interstate 5, oddalonej o 18 mil, i przejęcia różnych biednych niewłączonych społeczności, aby potroić swoją populację do około 20 000. Przy rekordowo wysokich cenach lekkiej słodkiej ropy naftowej, Chevron i inne firmy gorączkowo wiercą nowe odwierty i ponownie otwierają stare odwierty, niegdyś uważane za nieopłacalne. Odnowione zyski dla naftowców z hrabstwa Kern, gdzie płynie ponad 75 procent całej ropy wydobywanej w Kalifornii, nie przekładają się bezpośrednio na zwiększone dochody dla Taft. Rada miejska Taft chce skorzystać na nowym boomie naftowym poprzez zwiększone wpływy podatkowe z toru NASCAR i przyszłych inwestycji w pobliżu autostrady. We wcześniejszej erze boomu naftowego Taft był miejscem fontanny Lakeside Gusher z 1910 roku, największej fontanny ropy naftowej kiedykolwiek widzianej w USA, która wysyłała 100 000 baryłek dziennie do jeziora ropy. (Zdjęcie David McNew/Getty Images)
Getty Images
Paliwa kopalne to przeszłość, rozumiesz? Tak niedawno powiedział New York Times Johan Rockstrom, dyrektor Instytutu Badań nad Wpływem Klimatu w Poczdamie. Jego słowami: „Jesteśmy na początku końca gospodarki opartej na paliwach kopalnych. USA stawia na niewłaściwego konia". Czy przewidywanie Rockstroma okaże się prorocze? Historia mówi, że nie, i to nie jest stwierdzenie polityczne.
Bardziej realistycznie rzecz ujmując, to komentarz, że krytycy kwestionują wartość wydobycia paliw kopalnych mniej więcej tak długo, jak je wydobywają. Dowód potwierdzający to twierdzenie można znaleźć w najsłynniejszej fortunie energetycznej ze wszystkich, tej Johna D. Rockefellera. Gdyby sceptycy nie przewyższali optymistów o wiele mil, nie byłoby mowy o tym, aby Rockefeller mógł złożyć w całość to, co stało się Standard Oil.
Lokalizacja ropy naftowej od dawna wywoływała tyle samo sceptycyzmu, co przyszłość samego przemysłu naftowego. Pomyśl o Wenezueli. Jak wyjaśnił to historyk energii Daniel Yergin w Wall Street Journal zaledwie kilka tygodni temu, amerykański geolog „odrzucił perspektywy naftowe kraju jako 'miraż'" w 1922 roku. Teraźniejszość i przeszłość to marni przewidywacze przyszłości. Energia uczy.
W 2005 roku Matthew Simmons wydał Twilight In the Desert z wielkim uznaniem. Przewidywał nadchodzący i „nieodwracalny spadek" Arabii Saudyjskiej jako kraju produkującego ropę. Być może bardziej godne uwagi jest to, że w 2005 roku USA nie były nawet częścią globalnej dyskusji o energii. Jak do dziś żartuje legenda szczelinowania Harold Hamm, nie mógł nawet skłonić życzliwych paliwom kopalnym członków rady redakcyjnej Wall Street Journal do oddzwonienia lub odpowiedzi na e-maile w 2005 roku dotyczące obfitości ropy w Dakocie Północnej. „Arabia Saudyjska Ameryki", najbardziej udostępniany artykuł redakcyjny w historii strony redakcyjnej Journal, nie został opublikowany aż do listopada 2012 roku.
Niepewność, która zawsze definiowała sektor naftowy, wraz z jeszcze większą niepewnością co do lokalizacji ropy, podważa pewność dr. Rockstroma. Podobnie podważa zarozumiałość zwolenników paliw kopalnych, którzy uważają Rockstroma za śmiesznego, tak jak on ich.
W przeciwieństwie do bombastycznych, sceptycy energii słonecznej i „zielonej energii" w szerszym zakresie byliby mądrzy, gdyby złagodzili swoją retorykę na temat tego, co będzie stanowić przyszłe zużycie energii, podobnie jak prawdopodobnie powinien Rockstrom. Przeszłe przewidywania dotyczące tego, co nas czeka, nie postarzały się dobrze i nie ma powodu, aby sądzić, że dzisiejsi domniemani wizjonerzy posiadają wyraźniejszy obraz tego, co czeka, niż ich poprzednicy.
Jak to wiemy, można znaleźć w proliferacji centrów danych, coś, czego niewielu przewidywało jeszcze w 2022 roku. To było w październiku 2020 roku, gdy Departament Sprawiedliwości wniósł pozew przeciwko Google z powodu jego „dominacji wyszukiwarek". Szybko do przodu do 2026 roku, Google i inni opisywani jako „Big Tech" dosłownie inwestują biliony, aby znaleźć przyszłość technologiczną, która w żaden sposób nie przypominała perspektyw sprzed mniej niż czterech lat.
To jest sedno sprawy, a przynajmniej powinno być. Zmiana technologiczna, której tak niewielu przewidywało w 2022 roku, przekształciła sposób, w jaki wykorzystujemy technologię w kolejnych latach i jeszcze bardziej głęboko zmieniła potrzeby energetyczne, które będą zasilać te nieprzewidziane skoki technologiczne.
To potężny sygnał, że przestrzeń energetyczna jest gotowa na zmianę, która może być większa niż zmiana znaleziona w sektorze technologicznym, który wygląda coraz mniej jak ten, który dominował zaledwie kilka lat temu. Wymaga to pokory nie tylko w kwestii zmierzchu paliw kopalnych, ale także potencjalnych zamienników paliw kopalnych. Jak mówi nam historia, po prostu nie wiemy.
Źródło: https://www.forbes.com/sites/johntamny/2026/01/20/energy-history-tells-us-to-be-humble-about-what-constitutes-energy/
