Ta brzydka prawda o amerykańskich władcach została ujawniona w mailach Epsteina

Oto jak kongresman Partii Republikańskiej z Kentucky, Thomas Massie, odpowiedział w ABC w miniony weekend na pytanie o to, jak administracja Trumpa obchodzi się z aktami Epsteina:

Klasa Epsteina. Nie tylko ludzie, którzy bawili się z Jeffreyem Epsteinem lub ta część, która molestowała młode dziewczęta. To powiązany ze sobą świat niezwykle bogatych, prominentnych, uprzywilejowanych, zadowolonych z siebie, potężnych, pysznych (głównie) mężczyzn. Donald Trump jest honorowym przewodniczącym.

Trump wciąż siedzi na dwóch i pół miliona akt, których on i Pam Bondi nie ujawnią. Dlaczego? Ponieważ kompromitują Trumpa i jeszcze więcej członków klasy Epsteina. Akta, które do tej pory zostały ujawnione, nie malują ładnego obrazu.

Trump pojawia się jak dotąd 1433 razy w aktach Epsteina. Jego miliarderzy-sponsorzy również są członkami. Elon Musk pojawia się 1122 razy. Jest tam Howard Lutnick. Jest także sponsor Trumpa Peter Thiel (2710 razy) i Leslie Wexner (565 razy). Podobnie jak Steven Witkoff, obecnie wysłannik Trumpa na Bliskim Wschodzie, i Steve Bannon, consigliere Trumpa (1855 razy).

Klasa Epsteina nie ogranicza się do darczyńców Trumpa. Bill Clinton jest członkiem (1192 razy), podobnie jak Larry Summers (5621 razy). Tak samo założyciel LinkedIn Reid Hoffman (3769 razy), książę Andrew (1821 razy), Bill Gates (6385 razy) i Steve Tisch, współwłaściciel New York Giants (429 razy).

Jeśli nie polityka, to co łączy członków Klasy Epsteina? To nie tylko bogactwo. Niektórzy członkowie nie są szczególnie bogaci, ale są bogato powiązani. Handlują swoją prominencją, tym, kogo znają i kto oddzwoni na ich telefony.

Wymieniają się poufnymi informacjami o akcjach, ruchach walut, IPO, nowych mechanizmach unikania podatków. O dostaniu się do ekskluzywnych klubów, rezerwacjach w szykownych restauracjach, luksusowych hotelach, egzotycznych podróżach.

Większość członków Klasy Epsteina odłączyła się do własnego małego, samodzielnego świata, odciętego od reszty społeczeństwa. Latają prywatnymi odrzutowcami innych. Bawią się w domach gościnnych i willach innych. Niektórzy wymieniają się wskazówkami, jak zdobyć określone narkotyki lub zboczeń seksualny lub cenne dzieła sztuki. I oczywiście, jak gromadzić więcej bogactwa.

Wielu szczególnie nie wierzy w demokrację; Peter Thiel (przypomnijmy, pojawia się 2710 razy w aktach Epsteina) powiedział, że „nie wierzy już, że wolność i demokracja są kompatybilne". Wielu wkłada swoje fortuny w wybieranie ludzi, którzy będą wykonywać ich polecenia. Dlatego są politycznie niebezpieczni.

Klasa Epsteina jest produktem ubocznym gospodarki, która wyłoniła się w ciągu ostatnich dwóch dekad, z której ta nowa elita wyciągnęła ogromne ilości bogactwa.

To gospodarka, która prawie wcale nie przypomina tej z połowy XX wieku w Ameryce. Najbardziej wartościowe firmy w tej nowej gospodarce mają niewielu pracowników, ponieważ nie produkują rzeczy. Projektują je. Tworzą pomysły. Sprzedają koncepcje. Przesuwają pieniądze.

Wartość firm w tej nowej gospodarce nie tkwi w fabrykach, budynkach czy maszynach. Tkwi w algorytmach, systemach operacyjnych, standardach, markach i ogromnych, samonapędzających się sieciach użytkowników.

Pamiętam, kiedy IBM był najbardziej wartościową firmą w kraju i jednym z największych pracodawców, z listą płac w latach 80. wynoszącą prawie 400 000. Dziś Nvidia jest prawie 20 razy bardziej wartościowa niż IBM wtedy i pięć razy bardziej dochodowa (skorygowana o inflację), ale zatrudnia nieco ponad 40 000. Nvidia, w przeciwieństwie do starego IBM, projektuje, ale nie produkuje swoich produktów.

W ciągu ostatnich trzech lat przychody spółki macierzystej Google, Alphabet, wzrosły o 43 procent, podczas gdy jej lista płac pozostała płaska. Przychody Amazon poszybowały, ale firma eliminuje miejsca pracy.

Członkowie Klasy Epsteina otrzymują wynagrodzenie w akcjach. Gdy zyski korporacji poszybowały, rynek akcji ryczał. Gdy rynek akcji ryczał, wynagrodzenie Klasy Epsteina osiągnęło stratoferę.

Tymczasem większość Amerykanów jest uwięziona w starej gospodarce, gdzie są zależni od wypłat, które nie rosną, i miejsc pracy w niedoborze. Są jedną lub dwiema wypłatami od ubóstwa. Bank Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku właśnie poinformował, że wskaźniki zaległości w spłacie kredytów hipotecznych dla gospodarstw domowych o niższych dochodach gwałtownie rosną.

Przystępne mieszkania nie są problemem, który przychodzi na myśl Klasie Epsteina. Ani nierówność dochodów. Ani utrata naszej demokracji. Ani szkodliwe skutki mediów społecznościowych dla młodych ludzi i dzieci.

Kiedy największy zwolennik technologii z Doliny Krzemowej w Kongresie — kongresman Ro Khanna (D-CA) — niedawno ogłosił swoje poparcie dla podatku od kalifornijskich miliarderów, aby pomóc wypełnić lukę stworzoną przez cięcia Trumpa w Medicare i Medicaid (co z kolei utorować drogę dla drugiej ogromnej obniżki podatków Trumpa dla bogatych), Klasa Epsteina oszalała.

Vinod Khosla, jeden z najbardziej prominentnych inwestorów venture capital w Dolinie Krzemowej, o wartości netto szacowanej na ponad 13 miliardów dolarów (i który jest wspomniany 182 razy w aktach Epsteina, ale nie jest przyjacielem Trumpa), nazwał Khannę „komunistycznym towarzyszem".

Khosla, nawiasem mówiąc, jest najbardziej znany publicznie z zakupu 89 akrów kalifornijskiej nieruchomości przy plaży w 2008 roku za 32,5 miliona dolarów, a następnie próby zablokowania publicznego dostępu do oceanu zamkniętą bramą i znakami. Pomimo przegrania wielu orzeczeń sądowych, w tym apelacji do Sądu Najwyższego w 2018 roku, kontynuuje spór.

Nieeleganckie, ale, powiedzmy, typowy ruch Klasy Epsteina.

• Robert Reich jest emerytowanym profesorem polityki publicznej w Berkeley i byłym sekretarzem pracy. Jego teksty można znaleźć na https://robertreich.substack.com/. Jego nowe wspomnienia, Coming Up Short, można znaleźć wszędzie tam, gdzie kupuje się książki. Możesz również wspierać lokalne księgarnie w całym kraju, zamawiając książkę na bookshop.org