Bitcoin sprawi, że znowu będziemy mieć dzieci, być może | Opinia

Ujawnienie: Poglądy i opinie wyrażone tutaj należą wyłącznie do autora i nie reprezentują poglądów i opinii redakcji crypto.news.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, spacerując ulicami miasta, dlaczego starożytne posiadłości i domy często wydają się tak majestatyczne i trwają przez wieki, podczas gdy wiele nowoczesnych domów jest budowanych tak, aby przetrwać tylko około 100 lat? Powód leży w tym, jak ich twórcy postrzegali czas. Nie tworzyli tylko dla siebie czy swoich rodzin — budowali dla przyszłych pokoleń.

Podsumowanie

• Nasze postrzeganie czasu zostało ukształtowane przez same pieniądze. Ponieważ waluty fiducjarne stale tracą na wartości, oszczędzanie wydaje się bezcelowe — więc wydajemy teraz, planujemy mniej i traktujemy przyszłość jako niepewną i jednorazową.
• Ta zmiana niszczy fundamenty znaczenia. Kiedy nic nie wydaje się stabilne — ani pieniądze, ani praca, ani relacje — ludzie przestają budować na przyszłość, przestają mieć dzieci i zaczynają żyć całkowicie teraźniejszością.
• Bitcoin oferuje radykalną alternatywę. Poprzez ponowne wprowadzenie rzadkości i zdolności do przechowywania wartości w czasie, zachęca nas do zwolnienia, myślenia dalej w przyszłość i ponownego uwierzenia w możliwość trwałości.
• To nie jest panaceum, ale może być początkiem kulturowego resetu — takiego, który pomaga nam przywrócić zaufanie do przyszłości, odbudować zaangażowanie, a może nawet uwierzyć, że miłość, dziedzictwo i rodzina są znowu warte inwestowania.

Postrzegali siebie jako opiekunów przyszłości, której nie dożyją. Szanowali przeszłość i głęboko troszczyli się o przyszłość. Na przykład dzierżawa w średniowieczu była umową, która mogła trwać wiecznie.

Kiedy postrzegasz czas przez pokolenia, inwestujesz w przyszłość, budujesz, aby przetrwać i dbasz o to, co zostało ci powierzone. Bardziej prawdopodobne jest, że będziesz dziś pielęgnować cierpliwość — postawę, która, jak pokazują badania, może być przekazywana dalej — ufając, że ukształtuje ona wybory, które zachowają wartość na jutro. Cierpliwość z kolei jest ściśle związana z zachowaniami takimi jak oszczędzanie, inwestowanie i planowanie — działaniami, które wszystkie zależą od wiary w to, że przyszłość jest realna i warta przygotowania.

Jednak w ciągu ostatniego półwiecza wskaźniki oszczędności osobistych stale spadały. W Stanach Zjednoczonych, na przykład, średni wskaźnik oszczędności osobistych w latach 70. utrzymywał się na poziomie około 10-12%, ale do lat 2020. spadł do poniżej 6%, a w niektórych ostatnich latach nawet niżej.

Co się zmieniło? Cóż, pieniądze się zmieniły. Tradycyjne konta oszczędnościowe, na przykład, miały trudności z zachowaniem wartości — realne stopy procentowe często były ujemne, cicho zmniejszając gotówkę w czasie. Gdy pieniądze tracą swoją rolę jako środek przechowywania wartości, nasze preferencje czasowe zmieniają się: wybieramy wydawanie i cieszenie się dniem dzisiejszym, zamiast czekać na większą nagrodę jutro. To podstawowe zachowanie, w połączeniu z coraz bardziej konsumpcyjną i indywidualistyczną kulturą, zerwało nasze połączenie z czasem — i, szokujące czy nie, z naszą zdolnością do długoterminowego myślenia.

Twarde pieniądze i przechowywanie wartości

Przez większość historii ludzkości pieniądze były twarde. Kamienie Rai, złoto i srebro były trudne do zdobycia — z natury rzadkie i niemożliwe do stworzenia na kapryśne życzenie. Ta rzadkość nie była tylko ekonomiczna — kształtowała sposób zachowania ludzi. Wzmacniała niską preferencję czasową: chęć opóźnienia gratyfikacji na rzecz przyszłych nagród, w przeciwieństwie do wysokiej preferencji czasowej, która faworyzuje natychmiastową konsumpcję i krótkoterminowe zyski.

Gdyby twoje oszczędności zachowały swoją wartość, myślałbyś inaczej — bardziej długoterminowo, ostrożniej, bardziej celowo. I nie był to tylko indywidualny sposób myślenia; stał się społeczny. Rodziny poświęcały się dla przyszłych pokoleń, ponieważ wierzyły, że te poświęcenia przekształcą się w coś znaczącego.

Potem przyszły pieniądze fiducjarne — pieniądze bez wysiłku, bez limitów i bez czasu.

Inflacja i śmierć opóźnienia

Koniec standardu złota nie był tylko wydarzeniem monetarnym — był to kulturowy rozłam. Kiedy banki centralne oderwały pieniądze od rzadkości, nie tylko wprowadziły płynność. Wprowadziły entropię do naszego życia.

Inflacja stała się normą. Oszczędzanie wydawało się bezcelowe. Trzeba było wydawać teraz, konsumować teraz i cieszyć się teraz, ponieważ twoje pieniądze będą warte mniej później. Planowanie finansowe zamieniło się w hazard. Stabilność ustąpiła miejsca gorączkowej aktywności.

I powoli, coś zaczęło się zmieniać w sposobie, w jaki się odnosiliśmy — nie tylko do pieniędzy, ale do siebie nawzajem.

Zaangażowanie zaczęło wydawać się złym interesem. Po co się wiązać, gdy przyszłość jest tak niestabilna? Po co wychowywać dzieci w świecie, w którym nie jesteś nawet pewien, czy twój czynsz będzie stabilny w przyszłym roku? Po co poświęcać się dla czyjegoś jutra, gdy nawet twoje własne wydaje się niepewne?

Czas, percepcja i przyszłość

Nie zrozum mnie źle. Ludzkość zawsze była niepewna co do przyszłości. To nie jest nowość. W różnych formach każde społeczeństwo w czasie i przestrzeni próbowało przewidzieć przyszłość. Na przykład w starożytnym Rzymie Kolegium Augurów (Collegium Augurum) — któremu powierzono interpretację woli bogów poprzez obserwację znaków (auspicji), zwłaszcza od ptaków — było kluczowe dla głównych decyzji w polityce, wojnie i życiu publicznym.

Nadal nie wiemy, co nadchodzi — i prawdopodobnie nigdy nie będziemy wiedzieć. Ale główna różnica między teraz a wtedy polega na głębokości przyszłości, o którą się troszczymy.

Dziś bardziej interesuje nas następny kwartał, następny tydzień, następna godzina. Nasze narzędzia są ostrzejsze, ale nasza wizja jest krótsza. Nadal obsesyjnie myślimy o przyszłości — ale już nie bierzemy za nią odpowiedzialności. Prognozujemy, ale już nie przygotowujemy się.

Kiedyś dbaliśmy o przyszłość tak, jak dbamy o przeszłość — intymnie, z szacunkiem, pokoleniowo. Teraz dbamy o teraz.

Społeczeństwo uzależnione od teraz

Żyjemy w epoce przesuwania, polubień i dostaw następnego dnia. Sposób, w jaki traktujemy pieniądze — nieskończenie drukowalne, szybko wydawane — zainfekował sposób, w jaki traktujemy czas, posiadłości, a nawet relacje.

W tym środowisku spekulacja, szybkie zwroty i szybkie nagrody nie są tylko tolerowane — są znormalizowane. Kiedy przyszłość wydaje się niepewna, a pieniądze tracą wartość, ludzie przestają planować i zaczynają hazardować. Od iGamingu po akcje memowe i pompowanie kryptowalut, pogoń za krótkoterminowymi, wysokimi zwrotami zastąpiła cierpliwą pracę budowania.

Kiedy twoje pieniądze są niestabilne, twoja oś czasu kurczy się. Długoterminowa perspektywa załamuje się pod presją przetrwania w krótkim terminie. Wszystko staje się wymienne. Nic nie wydaje się trwałe. Ani relacje, ani praca, ani przekonania. Kiedy czas jest niezakotwiczony, a pieniądze wyparowują, tak samo dzieje się z zobowiązaniami. 

Pamiętam to wyraźnie z mojego czasu jako Menedżer Sprzedaży w korporacji liczącej 5000 osób. Przeglądaliśmy nasze 24-miesięczne cele przychodowe, gdy ktoś powiedział, prawie mimochodem: "Wygląda dobrze — a za dwa lata, kto wie, gdzie będziemy."

Nie miało to być cyniczne — po prostu tak ludzie myśleli. Nawet w dużych, dobrze ustrukturyzowanych instytucjach przyszłość stała się zbyt niestabilna, aby traktować ją poważnie. A kiedy ludzie tylko udają, że myślą długoterminowo — bez prawdziwej wiary w przyszłość — wtedy wszystko inne w życiu zaczyna również wydawać się aktem. Ten sposób myślenia nie wpływa tylko na jednostki; przeprogramowuje całe kultury.

Kiedy nasze zaangażowanie w przyszłość eroduje, tak samo dzieje się z ramami, których używamy do budowania naszego życia. Przestajemy ufać emeryturom, przestajemy planować kariery i zaczynamy optymalizować elastyczność zamiast korzeni. Kultura, która nie ufa jutru, nie będzie w nie inwestować — czy to poprzez oszczędności, społeczność, czy rodzinę.

Oczywiście, niektórzy twierdzą, że ta zmiana w kierunku elastyczności i indywidualizmu reprezentuje postęp — nie stratę. Postrzegają wolność od długoterminowych zobowiązań jako formę wzmocnienia, a nie upadku.

Jednak dzieci — kiedyś ostateczna długoterminowa inwestycja — teraz wydają się zobowiązaniami. Kosztują zbyt wiele. Ograniczają wolność. Są niekompatybilne z życiem przeżywanym w ekonomicznej panice i społecznym przepływie.

Więc odkładamy. Nie angażujemy się. Odkładamy na później. Zamrażamy jajeczka. Przewijamy TikToka. Gonimy za zyskiem. I gdzieś w tej niekończącej się teraźniejszości zapominamy, jak tworzyć przyszłość.

Bitcoin i powrót znaczenia

Ale co, jeśli pieniądze mogłyby być znowu twarde?

Co, jeśli miałbyś miejsce do przechowywania wartości, które nie eroduje? Co, jeśli nie byłoby centralnego autorytetu, który dewaluowałby twój wysiłek naciśnięciem przycisku? Co, jeśli czas mógłby znowu wydawać się realny — stabilny, rzadki i wart planowania?

Bitcoin (BTC) wydaje się proponować dokładnie to. To nie tylko cyfrowe złoto. To może być filozoficzna zmiana. Sugeruje: może istnieje coś takiego jak absolutna rzadkość. Może istnieje przyszłość, która zasługuje na cierpliwość. Może nagrody pochodzą nie ze spekulacji, ale z konsekwencji.

Ludzie często śmieją się, gdy Bitcoinerzy dyskutują o "preferencji czasowej". Ale to więcej niż mem — to może być sposób myślenia. Jeśli twoje bogactwo może bezpiecznie się pomnażać, być może będziesz w stanie wyobrazić sobie jutro. A jeśli jutro zaczyna znowu wydawać się realne, być może zaczniesz działać tak, jakby tak było. Oszczędzasz. Budujesz. Angażujesz się. Może... nawet masz dzieci.

Bitcoin nie naprawi wszystkiego. Nie da ci dziecka, kredytu hipotecznego ani lojalnego partnera. Ale może ponownie wprowadzić warunki, w których te rzeczy znowu wydają się rozsądne.

Może przywrócić niewidzialny kontrakt między pokoleniami. Może przypomnieć nam, że trwałość jest możliwa — i piękna. Że miłość może przetrwać dłużej niż sezon. Że wartość może trwać dłużej niż wypłata.

I r