Każdy sędzia mianowany przez Trumpa odmawia powiedzenia tej samej rzeczy w podejrzanym schemacie: ekspert

```html

W trakcie drugiej kadencji prezydenta Donalda Trumpa, jak mówi prawniczy felietonista New York Timesa Jeffrey Toobin, wyróżnia się jeden wzorzec dotyczący sędziów federalnych, których nominuje. Podczas przesłuchań konfirmacyjnych, gdy są pytani o to, kto wygrał wybory prezydenckie w 2020 roku, konsekwentnie formułują swoje odpowiedzi tak, by pozostawić furtkę dla zaprzeczania wynikom wyborów.

Na każdym przesłuchaniu członek Komisji Sądownictwa Senatu Richard Blumenthal (D-CT) zazwyczaj zadaje to samo pytanie: „Kto wygrał głosowanie powszechne w 2020 roku?"

I za każdym razem otrzymuje jakąś odmianę tej samej odpowiedzi: „Prezydent Biden został zatwierdzony i pełnił urząd przez cztery lata jako prezydent".

Kluczowym słowem jest tutaj „zatwierdzony". Choć potwierdza to, że Biden rzeczywiście został mianowany prezydentem, nie stwierdza wprost, że bezpośrednio „wygrał" wybory. Jak mówi Toobin, jest to jawna próba przypodobania się Trumpowi, który sześć lat później wciąż regularnie zaprzecza swojej porażce.

Takie odpowiedzi są powszechne wśród nominatów Trumpa na każde stanowisko rządowe, ale według Toobina „istnieje szczególne niebezpieczeństwo, gdy sędziowie federalni, którzy po zatwierdzeniu służą dożywotnio, zgadzają się poniżyć się w ten sposób".

Blumenthal powiedział Toobinowi, że zawsze pyta nominatów sędziowskich o wybory w 2020 roku jako „test, czy są gotowi stanąć i być niezależnymi arbitrami faktów, czym muszą być jako sędziowie sądów okręgowych, którzy często muszą wykazać się odwagą i kręgosłupem w sprawach z niepopularnymi przyczynami. Fakt, że są tak potulni i łatwo zastraszeni, mówi wiele o ich kwalifikacjach do tej pracy".

W dzisiejszych czasach takie zastraszane zachowanie nominatów wskazuje na nowy wymóg akceptacji Trumpa: absolutną lojalność. Podczas gdy w swojej pierwszej kadencji zadowalał się wybieraniem sędziów z listy dostarczonej przez konserwatywne Federalist Society — sędziów bardziej oddanych konserwatywnej ideologii niż jakiemukolwiek prezydentowi — w swojej drugiej kadencji wyraźnie dał do zrozumienia, że oczekuje osobistej lojalności ponad wszystko inne.

Jako przykład Toobin wskazał na Neila Gorsucha i Amy Coney Barrett, dwóch sędziów Sądu Najwyższego mianowanych przez Trumpa, którzy wzbudzili jego gniew po orzeczeniu przeciwko jego taryfom celnym. Dla Gorsucha i Coney Barrett decyzja była prawdopodobnie motywowana niewiele więcej niż ich interpretacją prawa. Ale dla Trumpa był to akt zdrady. Nie tylko wyraził dezaprobatę dla ich decyzji, ale ogłosił ich „zawstydzeniem dla swoich rodzin".

Dla Toobina tego rodzaju reakcja zapowiada, że Trump będzie od teraz wybierał tylko sędziów, którzy jego zdaniem są mu bezpośrednio lojalni ponad wszystko inne.

Ze swojej strony senator Blumenthal mówi, że przy każdej nominacji będzie nadal naciskał na kwestię wyborów w 2020 roku.

„Ciągle czekam, aż jeden lub dwóch z nich wstanie i powie: »Nie zamierzam mówić tych bzdur. Mam mnóstwo innych sposobów na zarabianie na życie«" — powiedział. Podczas jednego z ostatnich przesłuchań był szczery w swoich słowach do obstrukcyjnego nominata: „Czy nie czujesz się trochę jak małpa lub marionetka tutaj?"

• george conway
• noam chomsky
• wojna domowa
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump

```