Jack Lemmon używający maszyny liczącej w scenie z filmu 'Garsoniera', 1960. Gdy zbliżamy się do Święta Pracy 2025, niegdyś niezwyciężona gospodarka białych kołnierzyków zaczyna się kruszyć. (Zdjęcie: United Artists/Getty Images)
Getty Images
"To nie ty, to rynek pracy" - mówię obecnie osobom poszukującym pracy umysłowej. Jestem wolontariuszem-trenerem pracy od czterech dekad. Gdy zbliżamy się do Święta Pracy 2025, jest to najbardziej konkurencyjny rynek pracy dla osób poszukujących pracy umysłowej, jaki widziałem, wśród wszystkich grup wiekowych i zawodów.
Tutaj w Kalifornii, nasza niegdyś niezwyciężona gospodarka białych kołnierzyków zaczyna się kruszyć. W ciągu ostatnich dwóch lat, firmy zatrudniające pracowników umysłowych stały się bardziej ostrożne w zatrudnianiu i przeszły w kierunku szczuplejszej równowagi zatrudnienia. Dodatkowo, gospodarka stanu odczuwa pierwsze skutki zastępowania miejsc pracy przez Sztuczną Inteligencję (AI).
Dla osób poszukujących pracy oraz ich rodzin i przyjaciół, nawigowanie przez ten kryzys białych kołnierzyków nie może już oznaczać zwracania się do rządu federalnego lub stanowego o nowy program rządowy, departament czy świadczenie. Nie istnieje program rządowy, który mógłby zapewnić zatrudnienie na jakąkolwiek skalę dzisiejszym osobom poszukującym pracy umysłowej. To zatrudnienie może nastąpić tylko wtedy, gdy sami poszukujący pracy przyjmą określone strategie poszukiwania pracy. Co równie ważne, może to nastąpić tylko poprzez budowanie sieci wsparcia zatrudnienia poza rządem.
Kryzys Białych Kołnierzyków
Przez większość ostatniego półwiecza, narracja Święta Pracy w Kalifornii opierała się na wzroście miejsc pracy umysłowej i spadku miejsc pracy fizycznej: deindustrializacja i utrata miejsc pracy w ciężkim przemyśle w latach 80., zamknięcie firm lotniczych i kosmicznych w latach 90., spadek budownictwa mieszkaniowego podczas Wielkiej Recesji. W przeciwieństwie do tego, tegoroczne Święto Pracy 2025 pokazuje, że gospodarka niebieskich kołnierzyków w Kalifornii odradza się, z ofertami pracy i wyższymi płacami w budownictwie, produkcji i bezpośrednich usługach.
Zatrudnienie w sektorze białych kołnierzyków w Kalifornii zmierza w przeciwnym kierunku: redukując miejsca pracy i pracowników. Najnowszy raport o zatrudnieniu w stanie, do lipca, pokazuje, że główne sektory białych kołnierzyków odnotowały spadek miejsc pracy w ciągu roku: Usługi Profesjonalne i Biznesowe, największy z sektorów białych kołnierzyków, zmniejszyły się o 46 100 miejsc pracy netto, Usługi Finansowe spadły o 17 000 miejsc pracy, a sektor Informacyjny o 12 500 miejsc pracy.
AI jest jednym z czynników. Niedawny raport firmy Challenger, Gray & Christmas, która śledzi utratę miejsc pracy, szacuje, że w 2025 roku do tej pory zlikwidowano co najmniej 10 000 miejsc pracy w całym kraju z powodu szybkiego wdrażania AI. W ciągu ostatniego miesiąca dyrektorzy generalni dużych firm - Ford, Amazon, JP Morgan Chase - wystąpili z ostrzeżeniami o znacznie większych stratach w najbliższych latach: AI zredukuje od jednej czwartej do połowy ich pracowników umysłowych.
Ale AI jest tylko jedną z kilku sił ekonomicznych napędzających utratę miejsc pracy umysłowej. Jak przedstawili prezes Burning Glass Institute Matt Sigelman i główny ekonomista Gad Levanon w niedawnym artykule badawczym, firmy w sektorach białych kołnierzyków znacznie przesadziły z zatrudnieniem podczas pandemii, a po pandemii zmuszone były zwalniać pracowników. Te firmy od tego czasu stały się bardziej ostrożne w dodawaniu personelu, mimo że przychody w tych sektorach były zdrowe. Jednocześnie wzrosła liczba absolwentów uczelni poszukujących pracy umysłowej, tak że ponad połowa absolwentów uczelni w Kalifornii pracuje na stanowiskach, które nie wymagają wyższego wykształcenia.
Do tych sił ekonomicznych dochodzą cięcia w zatrudnieniu rządowym, bezpośrednim i pośrednim. Rząd federalny dokonuje szeroko zakrojonych cięć na stanowiskach białych kołnierzyków, a rządy stanowe i lokalne mogą wkrótce pójść w ich ślady, biorąc pod uwagę ich deficyty budżetowe. Wszystkie szczeble administracji ograniczają kontrakty z firmami konsultingowymi białych kołnierzyków. Rezultat: coraz więcej pracowników umysłowych konkuruje o coraz mniej miejsc pracy.
Jak Osoba Poszukująca Pracy Nawiguje Przez Ten Kryzys
Think tanki polityczne wychodzą z propozycjami nowych programów rządowych przekwalifikowania, w tym nowych finansowanych przez rząd indywidualnych kont szkoleniowych i rozszerzonego finansowanego przez rząd przekwalifikowania w college'ach społecznościowych. Jednak obecnie istnieje zaawansowany system przekwalifikowania "zwolnionych pracowników" i pośrednictwa pracy poprzez finansowane ze środków publicznych Lokalne Rady Rozwoju Siły Roboczej i Centra Pracy Ameryki. Większość zwolnionych pracowników kwalifikuje się do przekwalifikowania, bez kosztów. Jednak niewielu pracowników korzysta z tego świadczenia. Chcą i potrzebują pracy teraz.
Ponadto, niewielu poszukujących pracy umysłowej, których spotykam, wyraża zainteresowanie przekwalifikowaniem się do pracy fizycznej jako technicy HVAC, elektrycy czy hydraulicy. Uprzedzenia wobec pracy fizycznej wśród absolwentów uczelni (i ich rodziców) pozostają silne, a poziomy płac za pracę umysłową pozostają wyższe niż za stanowiska fizyczne.
Przynajmniej w najbliższej przyszłości, osobie poszukującej pracy umysłowej najlepiej pomaga się poprzez kierowanie i wsparcie w podejmowaniu skutecznego poszukiwania pracy. Takie poszukiwanie pracy wymaga dziś od osoby poszukującej pracy znacznie większej proaktywności niż jeszcze kilka lat temu.
Większość osób poszukujących pracy umysłowej natychmiast zwraca się do dużych portali z ofertami pracy, takich jak Indeed czy Glassdoor, lub do portali specjalizujących się w sektorach, takich jak opieka zdrowotna czy technologia informacyjna. Stanowią one jedno narzędzie i warto przez nie składać aplikacje. Jednak w momencie, gdy oferty pracy trafiają na te portale, gwarantują one dziesiątki, jeśli nie setki kandydatów.
Proaktywność i kreatywność wymagane dzisiaj oznaczają sięganie do osobistych i zawodowych sieci kontaktów: identyfikowanie ofert pracy zanim pojawią się na portalach, uzyskiwanie rekomendacji od kogoś w firmie, zbieranie szczegółowych informacji na rozmowę kwalifikacyjną. Zauważam, że osoby poszukujące pracy czasami wstydzą się sięgać do swoich sieci kontaktów. "Nie wstydź się" - mówię - "wszyscy byliśmy w takiej sytuacji, gdy zostaliśmy zwolnieni".
Poza networkingiem istnieją inne proaktywne drogi do zatrudnienia. Główne z nich to praca kontraktowa i wolontariat, aby nawiązać kontakty, dostać się do firmy, zbudować CV, zademonstrować zaangażowanie. Bycie proaktywnym może oznaczać kontaktowanie się z firmą, która może nie mieć ogłoszenia o pracę, informując ją o swoim zainteresowaniu byciem częścią zespołu firmy, być może tworząc stanowisko. Może to oznaczać dołączenie do innych osób poszukujących pracy we wzajemnym wsparciu - dzielenie się pomysłami, informacjami o ofertach pracy lub po prostu zachętą po nieuniknionych odrzuceniach.
Żadne z tych działań nie gwarantuje znalezienia pracy. Osoba poszukująca pracy może zrobić wszystko dobrze, podjąć wszystkie te działania, a mimo to otrzymywać odrzucenie za odrzuceniem. W rzeczywistości, to częsty przebieg wydarzeń: długie miesiące poszukiwania pracy i dziesiątki odrzuceń (czasem więcej). Jednak właśnie wtedy, gdy praca wydaje się niemożliwa, i gdy najmniej się tego spodziewamy, udaje się znaleźć zatrudnienie. Widziałem to wiele razy na przestrzeni lat.
Mówienie osobie poszukującej pracy, że powinna podjąć te proaktywne działania, rzadko jest wystarczające, a nawet pomocne. Większość osób poszukujących pracy potrzebuje wsparcia we wdrażaniu. Tu wkraczają sieci pozarządowe.
Najlepszą rzeczą, jaką każdy członek rodziny, przyjaciel, kolega z organizacji religijnej lub obywatelskiej może zrobić dla osoby poszukującej pracy, jest unikanie pouczeń czy rad; zamiast tego włączyć się i zapewnić bezpośrednią pomoc. Oznacza to inwestowanie czasu w poszukiwanie pracy, kontaktowanie się z kontaktami, łączenie osoby poszukującej pracy z dostępnymi publicznymi zasobami siły roboczej. Z mojego doświadczenia wynika, że przynajmniej te wkłady podniosą na duchu osobę poszukującą pracy i zachęcą ją do dodatkowego wysiłku. W niektórych przypadkach te wkłady mogą nawet doprowadzić do zatrudnienia.
Pomoc w poszukiwaniu pracy jest dostępna dla osób poszukujących pracy bez kosztów w Centrach Pracy Ameryki w całym stanie. Jednak menedżerowie przypadków i deweloperzy miejsc pracy w tych Centrach zwykle mają obciążenie osiemdziesięcioma osobami poszukującymi pracy lub więcej. Mogą być zasobem, ale nie są substytutem roli rodziny, przyjaciół i kolegów.
Rodzina, przyjaciele i koledzy muszą szukać poza rządem, u siebie, aby pomóc osobom poszukującym pracy, które są im bliskie - oraz osobom poszukującym pracy, jeśli bardziej odległym, które znajdują do nich drogę.
Źródło: https://www.forbes.com/sites/michaelbernick/2025/08/27/labor-day-2025-navigating-the-white-collar-crack-up/
