Ameryka potrzebuje znacznie więcej tankowców takich jak Empire State, który tutaj czeka na usunięcie paliwa z Red Hill
Copyright 2023 The Associated Press. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Podczas gdy prezydent USA Donald Trump gościł w tym tygodniu prezydenta Korei Południowej Lee Jae Myunga na szerokim szczycie, na szali leży około 150 miliardów dolarów inwestycji związanych z amerykańskim przemysłem stoczniowym. Przy obu sojuszu obronnym USA/Korea i pakiecie handlowym o wartości 350 miliardów dolarów poddanych dyskusji, Korea Południowa może sprostać kilku wyzwaniom, koncentrując się na budowie średniej wielkości koreańskich tankowców w USA, zapewniając amerykańskiej armii stałe zaopatrzenie w paliwo i gotowość do działania.
Jeśli chodzi o paliwo, sytuacja logistyczna Marynarki Wojennej na Pacyfiku jest w najlepszym razie niebezpieczna. W 2022 roku, po latach złego zarządzania Magazynem Paliwa Red Hill, które doprowadziło do skażenia dostaw wody na Hawajach, Departament Obrony zamknął przestarzały, pochodzący z czasów II wojny światowej skład paliwa. Po utracie około 250 milionów galonów zapasowego, gotowego do walki magazynu paliwa, Marynarka Wojenna USA miała trudności z opracowaniem strategii wojennej, która uwzględniałaby zarówno utratę składu paliwa, jak i pilną potrzebę swobodnego przemieszczania paliwa po Pacyfiku w czasach kryzysu.
Odpowiedź jest prosta – więcej statków. Na podstawowym poziomie Marynarka Wojenna USA potrzebuje znacznie więcej tankowców. Z pomocą Korei, USA może zbudować więcej tankowców produktowych, gwarantując, że amerykańska armia nie utknie w centralnym Pacyfiku, bez paliwa, którego statki i samoloty potrzebują do odstraszania Chin, Rosji, czy też do stłumienia pewnych buntowniczych prowincji koreańskich.
35 koreańskich tankowców – mobilny, trudny do namierzenia magazyn paliwa Red Hill
Jak pisałem 15 lat temu, Marynarka Wojenna USA powoli akceptowała wyzwania logistyczne na spornym Pacyfiku. Zamiast pospieszyć się w 2022 roku, aby złagodzić nadchodzący niedobór rezerw paliwa bojowego w centralnym Pacyfiku, Marynarka nie zrobiła nic.
Jednak Departament Obrony nigdy jasno nie określił celu zastąpienia utraconego paliwa z Red Hill, preferując zamiast tego zaangażowanie się w małą biurokratyczną sztuczkę poprzez zobowiązanie do "przemieszczenia paliwa przechowywanego w Red Hill poprzez wykorzystanie infrastruktury komercyjnej", w tym statków pod banderą USA i z amerykańską załogą jako "pływających magazynów". Znaczna część paliwa z Red Hill trafiła za granicę, do Japonii, Singapuru, Australii lub na Filipiny, podczas gdy reszta trafiła na Zachodnie Wybrzeże, do Kalifornii lub Waszyngtonu.
Gdy drugie paliwo z Red Hill bezpiecznie trafiło do magazynów Departamentu Obrony i zniknęło z nagłówków, Marynarka Wojenna USA odłożyła na bok wyzwanie logistyczne związane z dostarczaniem paliwa do walki na Pacyfiku. Pomimo długotrwałych obaw ze strony Dowództwa Transportu Stanów Zjednoczonych, że Ameryka potrzebuje dostępu do co najmniej 86 tankowców podczas przyszłego konfliktu z Chinami, Marynarka nie przyspieszyła żadnych programów tankowców, a Administracja Morska USA zrobiła niewiele, aby stymulować zainteresowanie kadłubami budowanymi w USA. Przywódcy obrony siedzieli z założonymi rękami, odmawiając uznania potrzeby posiadania zwykłych, seryjnych tankowców.
Zamiast wykorzystać kryzys Red Hill do nacisku na budowę większej liczby tankowców pod amerykańską banderą i budowanych w USA, Marynarka odmówiła nawet rozważenia alternatywy polegającej na zakontraktowaniu kilku komercyjnych tankowców do krążenia po centralnym Pacyfiku na leniwych, pośrednich trasach magazynowania paliwa, odrzucając ten pomysł jako "nieekonomiczne i nieodpowiedzialne wykorzystanie zasobów podatników".
Obecnie aktywa Departamentu Obrony działające w centralnym Pacyfiku zostały pozostawione bez znaczących rezerw paliwa. Aby przemieścić 250 milionów galonów rafinowanego paliwa, którego Marynarka potrzebuje do walki, flota będzie potrzebować co najmniej 23 tankowców. Używając języka Departamentu Obrony, Marynarka potrzebuje 23 "statków średniego zasięgu o długości około 600 stóp i pojemności około 11 milionów galonów".
Uwzględniając remonty i zużycie, Ameryka prawdopodobnie będzie potrzebować około 40 średniej wielkości tankowców, aby odzyskać elastyczność poświęconą przez utratę magazynu paliwa Red Hill. Aby Ameryka mogła się poruszać w czasie kryzysu, będzie potrzebować setek tankowców pod amerykańską banderą – a jedynym sposobem, w jaki Ameryka może je zdobyć, jest koreańska pomoc w projektowaniu, zaawansowanej produkcji i rozwoju dużych, nowych, finansowanych przez Koreę stoczni w Ameryce.
Marynarka musi działać szybko, aby zabezpieczyć koreańskie tankowce:
Marynarka niechętnie kieruje fundusze z dala od floty bojowej. Pomimo hojności z "One Big Beautiful Bill Act", tankowce jeszcze nie znalazły swojego miejsca w żadnym budżecie Pentagonu. To wszystko może się szybko zmienić, jeśli Marynarka realnie podejdzie do swoich potrzeb paliwowych, uzna, że Pacyfik będzie sporny i stawi czoła nadchodzącemu wyzwaniu logistycznemu utrzymania ogromnej liczby autonomicznych korwet i innych małych jednostek wsparcia w działaniu podczas konfliktu.
Z pewnością Ameryka ma niewielkie możliwości stoczniowe dostępne do budowy koreańskich tankowców, ale koreański producent statków, wspierając dwustronne umowy handlowe USA-Korea, może łatwo wykorzystać swoje miliardy do ustanowienia silnej przemysłowej pozycji w budowie tankowców na amerykańskim wybrzeżu. Ale nowe stocznie to inwestycje długoterminowe. Nie "włączają się" z dnia na dzień i mogą być w pełni zbudowane tylko w ciągu wielu administracji prezydenckich. Aby inwestycje Korei w przemysł stoczniowy były opłacalne w dłuższej perspektywie, nowe amerykańskie stocznie Korei potrzebują biznesu. Potrzebują prawdziwych, długoterminowych kontraktów.
Marynarka może – jeśli zostanie naciskana przez nowego Szefa Operacji Morskich i Biały Dom – szybko dopracować, zaproponować i poprzeć uczciwą strategię mobilności paliwowej. Rozwiązanie problemu dostaw paliwa z Red Hill i luki w mobilności poprzez zobowiązanie do finansowania długoterminowych, dwudziestoletnich leasingów na pierwszych 40 lub więcej tankowców produktowych, które mogą wyprodukować nowe koreańskie stocznie, daje raczkującym amerykańskim stoczniom Korei szansę na rozwój i prosperowanie.
Pomoc jest w zasięgu ręki. Amerykański kapitał – gotówka w rękach patriotycznych inwestorów – nigdy nie był bardziej gotowy do pomocy na wybrzeżu. Jeśli Marynarka zobowiąże się do zawarcia długoterminowych (dwudziestoletnich) umów leasingu na pierwsze 40 tankowców typu Handy-Size wyprodukowanych w ramach koreańskich umów handlowych, amerykańscy finansiści rzuciliby się, aby wesprzeć tę okazję – dając koreańskim stoczniowcom gwarantowane zamówienia, których potrzebują, aby podjąć ryzyko zainwestowania miliardów w nowoczesny, budowany od podstaw obiekt stoczniowy oraz podjęcie wyzwania kształtowania amerykańskich pracowników na nowoczesnych stoczniowców.
Bez względu na to, jak ewoluuje technologia czy sytuacja bezpieczeństwa Ameryki, Ameryka będzie potrzebować małych i średnich koreańskich tankowców – i to wielu. Jeśli będziemy czekać na sytuację awaryjną, aby zdać sobie sprawę z naszych braków logistycznych, będzie za późno. Nigdy nie było lepszego czasu, aby spróbować budować koreańskie tankowce tutaj, w Ameryce.
Source: https://www.forbes.com/sites/craighooper/2025/08/25/40-us-built-korean-tankers-can-help-make-american-shipbuilding-great/
