Dług USA osiągnie ekstremalne poziomy z czasów II wojny światowej z 64 bilionami dolarów zadłużenia, ale jedna cena rynkowa decyduje, czy Bitcoin na tym skorzysta

Matematyka fiskalna Stanów Zjednoczonych zbliża się do progu, którego rynki nie mogą już dłużej ignorować, i poziomu, który w stosunku do PKB nie występował od czasu ostatniej wojny światowej.

Najnowsze prognozy budżetowe Waszyngtonu sugerują, że kraj zmierza ku zgromadzeniu prawie 64 bilionów dolarów długu federalnego w ciągu najbliższej dekady.

Najnowsza dziesięcioletnia prognoza Biura Budżetowego Kongresu (CBO) wskazuje na trwały wzrost zobowiązań narodowych.

Prognoza długu narodowego USA

CBO przewiduje, że deficyty federalne wyniosą łącznie około 1,9 biliona dolarów w roku fiskalnym 2026. Oczekuje się, że ta luka poszerzy się do około 3,1 biliona dolarów do 2036 roku.

Te liczby zwiększyłyby dług sektora publicznego z około 101% produktu krajowego brutto w 2026 roku do około 120% do 2036 roku. Ten poziom przekracza szczytowe obciążenie długiem obserwowane po II wojnie światowej.

Dla globalnych inwestorów, bezwzględna wielkość zadłużenia jest często mniej alarmująca niż koszt jego obsługi. Dane CBO wskazują, że koszty odsetek są na drodze do stania się jedną z dominujących pozycji wydatków rządu. Przewiduje się, że roczne płatności odsetkowe netto osiągną około 2,1 biliona dolarów do połowy lat 30. XXI wieku.

Prognoza pojawia się w momencie, gdy niedźwiedzi sentyment wobec dolara amerykańskiego osiąga wieloletnie maksima, tworząc niestabilne makroekonomiczne tło, które coraz bardziej pokrywa się z długoterminową tezą inwestycyjną dotyczącą aktywów twardych, takich jak Bitcoin.

Weryfikacja rzeczywistości rynku obligacji

Podczas gdy nagłówkowe liczby przyciągają uwagę, rynek obligacji skarbowych handluje na bardziej bezpośrednich mechanizmach.

Zestaw danych "Debt to the Penny" Departamentu Skarbu wskazuje, że całkowity niespłacony dług USA wynosił około 38,65 biliona dolarów na dzień 12 lutego.

Jednak ścieżka z tego poziomu do przewidywanych 64 bilionów dolarów w dużej mierze zależy od tego, jak finansowany jest marginalny dolar. Inwestorzy coraz bardziej koncentrują się na wynagrodzeniu wymaganym do utrzymywania długoterminowych obligacji skarbowych w warunkach niepewności politycznej.

To wynagrodzenie jest widoczne w premii terminowej, która jest dodatkową rentownością, jakiej inwestorzy żądają za posiadanie długoterminowych obligacji zamiast rolowania krótkoterminowych bonów.

Premia terminowa może pozostawać stłumiona przez długie okresy. Jednak gdy wzrasta, popycha rentowności długiego końca w górę nawet bez zmiany oczekiwanych krótkoterminowych stóp polityki.

Ta dynamika skutecznie zwiększa koszt utrzymania długu narodowego i zacieśnia warunki finansowe w całej gospodarce.

Dzieje się tak, ponieważ rosnąca premia terminowa przedstawia wyższe długoterminowe rentowności nie tylko jako odzwierciedlenie oczekiwań inflacyjnych, ale jako premię za ryzyko pobieraną za niepewność fiskalną i regulacyjną.

Warto zauważyć, że najnowsze komentarze rynkowe sugerują, że ta zmiana jest w toku. Badanie Reuters przeprowadzone w dniach 5-11 lutego wykazało, że stratedzy oczekują wzrostu długoterminowych rentowności obligacji skarbowych w późniejszym okresie 2026 roku.

Respondenci wymienili uporczywą inflację, dużą emisję długu i obawy inwestorów dotyczące kierunku polityki. Stratedzy zauważyli również, że zmniejszenie bilansu Rezerwy Federalnej staje się znacznie trudniejsze do utrzymania w świecie zalewany podażą obligacji skarbowych.

Przedstawia to krytyczne "makrorozwidlenie" dla rynku kryptowalut.

Jeśli rynek obligacji wymaga stale wyższej premii terminowej, aby wchłonąć podaż obligacji skarbowych, rząd USA nadal może finansować swoje operacje, ale tylko kosztem wyższych stóp procentowych dla całej gospodarki.

Taki scenariusz zwiększa polityczną zachętę do poszukiwania ulgi poprzez alternatywne środki. Mogą one obejmować niższe stopy procentowe, zachęty regulacyjne dla wewnętrznych nabywców do zakupu długu lub większą tolerancję dla wyższej inflacji.

Są to klasyczne składniki "represji finansowej", schematu, który inwestorzy historycznie kojarzyli z lepszymi wynikami aktywów twardych.

Obstawianie przeciwko dolarowi

Rynek walutowy jednocześnie sygnalizuje niepokój.

Podatność dolara amerykańskiego jest coraz częściej przedstawiana nie jako cykliczna historia gospodarcza, ale jako kwestia zarządzania i wiarygodności.

W ciągu ostatniego roku dolar amerykański odnotował najgorsze wyniki od 2017 roku, spadając o ponad 10% w związku z polityką prezydenta Donalda Trumpa.

Reuters poinformował, że stratedzy rynkowi szeroko oczekują, że słabość utrzyma się przez cały 2026 rok, powołując się na potencjalne obniżki stóp procentowych i rosnące obawy dotyczące niezależności banku centralnego.

Co więcej, niektórzy inwestorzy zaczęli ponownie oceniać status dolara jako "automatycznej bezpiecznej przystani" w warunkach zmienności geopolitycznej i politycznej.

To pozycjonowanie potwierdza zmianę w nastrojach dotyczących dolara amerykańskiego.

Rzeczywiście, Financial Times poinformował, że zarządzający funduszami przyjmują najbardziej niedźwiedzie stanowisko wobec dolara od ponad dekady.

Badanie Bank of America cytowane w raporcie wykazało najniższą ekspozycję na walutę od co najmniej 2012 roku. Pesymizm został przypisany nieprzewidywalności polityki i rosnącemu ryzyku geopolitycznemu.

Jednak odejście od dolara w globalnych rezerwach jest niuansowane.

Dane COFER MFW pokazują, że udział dolara w przydzielonych rezerwach globalnych wynosił 56,92% w trzecim kwartale 2025 roku (nieznacznie w dół z 57,08% w drugim kwartale).

Ta trajektoria reprezentuje powolny dryf, a nie załamanie. Oznacza to również, że dolar może być słaby na rynkach handlowych, pozostając jednocześnie dominującym w infrastrukturze globalnych finansów.

Udział USA w globalnych płatnościach. (Źródło: The Kobeissi Letter)

Sygnał dywersyfikacji jest najbardziej widoczny na rynku towarów. Światowa Rada Złota informuje, że banki centralne zakupiły 863 tony złota w 2025 roku.

Chociaż liczba ta jest poniżej wyjątkowych lat, w których zakupy przekroczyły 1 000 ton, pozostaje znacznie powyżej średniej odnotowanej między 2010 a 2021 rokiem.

Te trwałe zakupy wzmacniają pogląd, że dywersyfikacja sektora oficjalnego jest trwającym trendem strukturalnym.

Makropropozycja Bitcoina, trzy ścieżki rozważane przez inwestorów

W obecnej rozmowie długoterminowy byczy scenariusz Bitcoina jest często przedstawiany jako zabezpieczenie przed dewaluacją i uznaniowością polityki.

Jednak bardziej precyzyjnym pytaniem jest, w jaki reżim makro wchodzi rynek, ponieważ każdy reżim inaczej przekształca realne stopy, płynność i zaufanie.

Jedna ścieżka to uporządkowany trud. W tym przypadku deficyty pozostają duże, a emisja pozostaje ciężka, ale inflacja pozostaje ograniczona, a wiarygodność polityki się utrzymuje. Dolar może stopniowo słabnąć bez załamywania systemu, a aukcje obligacji skarbowych są rozliczane z umiarkowanymi ustępstwami, gdy premia terminowa rośnie stopniowo.

W tym świecie Bitcoin ma tendencję do handlowania głównie jako aktywo ryzykowne wrażliwe na płynność. Może rosnąć na nagłówkach o dewaluacji, ale pozostaje powiązany z realnymi rentownościami i szerszym apetytem na ryzyko.

Druga ścieżka to reżim premii za ryzyko fiskalne. Inwestorzy żądają znacznie większego wynagrodzenia za utrzymywanie długiego końca. Premie terminowe rosną, rentowności stają się bardziej strome, a wyższe koszty finansowania zaczynają wpływać z powrotem na politykę.

Narracja zmienia się z "dług jest duży" na "dług jest drogi". W tym układzie transakcje na rzadkich aktywach zazwyczaj radziły sobie lepiej, ponieważ inwestorzy szukają zabezpieczeń, które nie są roszczeniami wobec silnie zadłużonego suwerena.

Popyt sektora oficjalnego na złoto wspiera tę analogię. Stała podaż Bitcoina staje się bardziej przekonująca dla inwestorów, którzy postrzegają dominację fiskalną, czyli politykę monetarną ograniczoną przez obsługę długu, jako kierunek rozwoju.

Trzecia ścieżka to paradoks dolara. Jest to zwrot, który komplikuje każdą prostą niedźwiedzią historię dolara w krypto.

Dokument roboczy Banku Rozrachunków Międzynarodowych opublikowany w lutym stwierdza, że duże napływy do stablecoinów opartych na dolarze mogą obniżyć rentowności 3-miesięcznych bonów skarbowych o około 2,5 do 3,5 punktów bazowych dla przepływu 2 odchyleń standardowych.

Implikacja nie polega na tym, że stablecoiny rozwiązują długoterminowy problem zadłużenia. Chodzi o to, że wzrost stablecoinów może stworzyć marginalny popyt na krótkoterminowe obligacje skarbowe.

Ma to znaczenie, ponieważ krypto może jednocześnie wspierać narrację zabezpieczającą Bitcoina, jednocześnie pogłębiając dolaryzację poprzez szyny stablecoinów.

Bitcoin i stablecoiny mogą ciągnąć w różnych kierunkach na poziomie narracji, jednocześnie wzmacniając tę samą infrastrukturę rozliczeniową opartą na dolarze na poziomie systemu.

Co inwestorzy obserwują dalej

Na razie prognoza 64 bilionów dolarów skompresowała lata dryfu w pojedynczą liczbę, która zaniepokoiłaby świat.

Dla traderów kryptowalut pragnących odwzorować te narracje w sygnały do handlu, oznaki mają tendencję do pojawiania się w stopach i wiarygodności.

Pierwszy zestaw sygnałów znajduje się w kompleksie stóp. Inwestorzy będą obserwować dowody, że rynek pobiera stałą premię za ryzyko, aby wchłonąć podaż długiego końca, i czy wyniki aukcji zaczynają odzwierciedlać stres, który utrzymuje się poza pojedynczym cyklem informacyjnym.

Trwały wzrost premii terminowej wskazywałby, że niepewność, a nie tylko oczekiwania inflacyjne, jest wyceniana w długich rentownościach.

Drugi zestaw sygnałów to wiarygodność. Nagłówki dotyczące niezależności banku centralnego działają jak akceleratory, ponieważ mogą przekształcić stopniową historię zadłużenia w szybciej rozwijającą się historię FX.

Jeśli wstrząsy wiarygodności się kumulują, debata nad dewaluacją i aktywami twardymi ma tendencję do stawania się głośniejszą, nawet jeśli dolar pozostaje dominujący w rezerwach i rozliczeniach.

Trzeci zestaw to dryf rezerw i popyt na złoto. Dane COFER pokazujące powolny spadek z 57,08% w 2025Q2 do 56,92% w 2025Q3 wspierają ideę, że dedolaryzacja jest przyrostowa. Zakupy złota przez banki centralne w wysokości 863 ton w 2025 roku wzmacniają fakt, że oficjalna dywersyfikacja jest w toku, nawet bez pęknięcia.

Czwarty zestaw to przepływy stablecoinów i popyt na bony. Jeśli wzrost stablecoinów będzie nadal zakotwiczał popyt na krótkoterminowe obligacje skarbowe, może złagodzić krótkoterminową narrację finansową, nawet gdy długoterminowa dynamika długu się pogarsza.

Może to kupić czas dla systemu, pozostawiając długiemu końcowi niesienie cięższego ciężaru wiarygodności i ryzyka duracji.

Razem wzięte, ten układ pomaga wyjaśnić, dlaczego Bitcoin wciąż pojawia się w makrozabezpieczającym schemacie. Nie wymaga załamania dolara. Nie wymaga nagłej zmiany reżimu rezerwowego.

Wymaga czegoś bardziej subtelnego i, dla rynków, bardziej wymiennego: wzrostu wątpliwości co do przyszłych zasad pieniądza, połączonego z wystarczającą płynnością, aby utrzymać transakcję zabezpieczającą przy życiu

Post Dług USA osiągnie ekstrema z ery II wojny światowej z 64 bilionami dolarów zadłużenia, ale jedna cena rynkowa decyduje, czy Bitcoin na tym skorzysta pojawił się najpierw na CryptoSlate.