Beck występuje na scenie z Orkiestrą Symfoniczną Chicago. Środa, 23 lipca 2025 na Festiwalu Ravinia w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
"Mam najlepsze miejsce w domu," powiedział Beck na scenie w Ravinii, odwracając się w stronę swojego zespołu akompaniującego tego wieczoru. "Brzmi wspaniale. Dziękuję! Czy nie brzmią wspaniale?" zapytał Beck retorycznie publiczność z okolic Chicago podczas szóstego wieczoru swojej orkiestrowej trasy, odnosząc się do jednej z najwspanialszych orkiestr świata - Orkiestry Symfonicznej Chicago. "Orkiestra jest na zegarze. To jak bardzo drogi parkometr. Więc nie chcę za dużo mówić!"
Tworząc katalog, który zachwycająco wymyka się zaszufladkowaniu, gdy wyłonił się z alternatywnej sceny lat 90., Beck pozostaje cudownie kapryśny, nieustannie eksperymentując z nowymi brzmieniami na przestrzeni 14 albumów studyjnych.
Przez trzy dekady Beck sprzedał prawie 20 milionów albumów na całym świecie, zdobywając po drodze dwa platynowe albumy i sześć złotych płyt.
Ojciec Becka, David Campbell, kompozytor i dyrygent, od dawna pracował przy dziesiątkach filmów, a także z artystami takimi jak Carole King i Jackson Browne, ostatnio aranżując smyczki na najnowszym albumie Rolling Stones Hackney Diamonds.
Beck występuje na scenie z Orkiestrą Symfoniczną Chicago. Środa, 23 lipca 2025 na Festiwalu Ravinia w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
Campbell pracował również nad orkiestrowymi aranżacjami do albumów Becka Sea Change (2002) i Morning Phase (2014). Te dwa bardziej introspekcyjne dzieła studyjne Becka stanowią uzupełniające się części i są sercem tegorocznej letniej trasy orkiestrowej, która zakończyła się w zeszłym tygodniu w San Francisco, stanowiąc większość setlisty podczas symfonicznego tournée.
Rozpoczynając występ u boku CSO, Beck zakończył w nieco bardziej hałaśliwy sposób, dołączając tylko ze swoim rozpalonym trzyosobowym zespołem do sześcioutworowego bisu.
"Cycle" to 39-sekundowy utwór orkiestrowy, który otwiera album Morning Phase bez wokalu. W zeszłym miesiącu w Ravinii Orkiestra Symfoniczna Chicago, wraz z dyrygentem Edwinem Outwaterem, wykonała go wspaniale podczas upalnego wieczoru, gdy indeks ciepła podniósł temperatury powyżej 100 stopni wzdłuż nabrzeża na północnym wybrzeżu Chicago, a Beck wkroczył na scenę chwilę później z gitarą w ręku.
"Dziękuję bardzo za ten piękny, ale bardzo ciepły wieczór," powiedział Beck na początku występu. "Przywieźliśmy ze sobą kilku przyjaciół tego wieczoru," dodał po wykonaniu "The Golden Age."
Beck występuje na scenie z Orkiestrą Symfoniczną Chicago. Środa, 23 lipca 2025 na Festiwalu Ravinia w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
Klimat Laurel Canyon w dużej mierze definiował "Everybody's Got to Learn Sometime", głęboki utwór z 2004 roku ze ścieżki dźwiękowej do dramatu Zakochany bez pamięci w reżyserii Michaela Gondry'ego. Organy otworzyły występ, a wiolonczela szybko przebiła się przez wokal Becka, gdy piosenkarz kołysał się z rękami w kieszeniach na scenie, uosobienie chłodu mimo upału.
Na gitarze akustycznej Beck dołączył do "Lonesome Tears", z trąbkami i puzonami lśniącymi na początku, gdy gitara basowa nadawała rytm. Smyczki przyniosły frenetyczne i nagłe zakończenie utworu, które w pełni ukazało moc Orkiestry Symfonicznej Chicago.
"Chciałem powiedzieć, że może moglibyśmy zrobić światła trochę bardziej nastrojowe dla tego utworu, gdy zagłębiamy się bardziej w Sea Change," powiedział Beck, przygotowując "Wave."
Nastrojowy było właściwym słowem, gdy smyczki uderzały w ten akord na początku. Shuffle w stylu Burta Bacharacha wkrótce napędzał "Tropicalia." Beck zachęcił publiczność do klaskania, gdy rozbrzmiewały pizzicato skrzypiec i saksofon.
Beck występuje na scenie z Orkiestrą Symfoniczną Chicago. Środa, 23 lipca 2025 na Festiwalu Ravinia w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
"Jestem tak zmęczony samotnością," śpiewał Beck ironicznie na początku "Blue Moon", otoczony przez masywną symfonię, która zręcznie dostarczyła flet i klawisze pod koniec.
Następnie "Lost Cause", wyróżniający się brzęczącą gitarą akustyczną iskrzącą pod gwiazdami w magiczny wieczór, doskonałe zestawienie z rozległym orkiestrowym akompaniamentem do tego utworu.
Podskakując i tańcząc od lewej do prawej, Beck spojrzał wstecz na Odelay z 1996 roku po raz pierwszy, przywołując obrazy z teledysku, klaszcząc nad głową podczas "The New Pollution." Instrumenty dęte rozbrzmiewały podczas pierwszego refrenu, gdy Beck i spółka przyspieszyli tempo po jednym z bardziej melancholijnych momentów Sea Change, uderzając w filmowy ton podczas wczesnej sekcji instrumentalnej.
"Jest tu jakieś 80 osób!" żartował Beck dość trafnie. "To bardzo drogie. Wracam w przyszłym roku jako DJ!" powiedział artysta z uśmiechem.
Beck występuje na scenie z Orkiestrą Symfoniczną Chicago. Środa, 23 lipca 2025 na Festiwalu Ravinia w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
Kontynuując filmowy klimat, Beck filozofował na temat awangardowego kompozytora Scotta Walkera, pozwalając orkiestrze rozwinąć się w utworach inspirowanych barokowym popem, takich jak "It's Raining Today" i "Montague Terrace (in Blue)."
"Kiedy byłem dzieckiem i twój ulubiony artysta dostał orkiestrę? To był koniec. Pompatyczne," żartował Beck na scenie. "Więc dziękuję za pobłażanie mojej pompatyczności," powiedział sucho, przygotowując pierwszy cover Walkera.
Beck szarpał elektryczną gitarę podczas "Paper Tiger", gdy bas bulgotał pod spodem, a perkusja tworzyła łagodny nastrój przez cały utwór, gdy Beck wykonywał późne solo nad orkiestrowym groovem. "Mam nadzieję, że niczyje włosy nie stają się tak duże jak moje," żartował w gorący, wilgotny wieczór w Wietrznym Mieście. "Miałem kilka bardzo chicagowskich letnich występów," kontynuował, wspominając. "Mam małe PTSD związane z Lollapaloozą '95."
Basista i gitarzysta Jason Falkner dołączył do chórków podczas "We Live Again", a Beck ustąpił centrum sceny CSO dla "Phase."
(Od lewej do prawej) Joey Waronker, Jason Falkner, Roger Manning i Beck występują na scenie na Festiwalu Ravinia. Środa, 23 lipca 2025 w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
Rozpoczynając piosenkę a cappella, znajome organowe intro do "Where It's At" wkrótce rozległo się ze sceny Ravinia. Z powrotem na elektrycznej gitarze, Beck zakręcił się jak wirujący derwisz przed Outwaterem, później rapując w szybkim tempie. Odchylając się do tyłu i w prawo, z gryfem gitary uniesioną do góry, Beck wpatrywał się w dyrygenta, gdy orkiestrowy akompaniament wieczoru dobiegał końca w spektakularny sposób.
"Teraz, gdy ich nie ma, możemy się po prostu zrelaksować," powiedział Beck z uśmiechem, wykrzykując nazwy chicagowskich przedmieść Schaumburg i Barrington podczas wydłużonej wersji "Debra."
Falkner i wieloletni perkusista Joey Waronker pulsowali po prawej stronie Becka, gdy piosenkarz pędził w lewo, tańcząc podczas późnej instrumentalnej części "Devil's Haircut" po piekącym, przesterowanym wczesnym fragmencie gitarowym. Chwytając statyw mikrofonu prawą ręką przed późniejszym szarpaniem, Beck bawił się strojeniem podczas wspaniale kakofonicznego outro, które stanowiło ostry kontrast z precyzyjną dokładnością niedawno opuszczonej pełnej orkiestry symfonicznej.
Beck występuje na scenie na Festiwalu Ravinia. Środa, 23 lipca 2025 w Highland Park, IL
Zdjęcie: Barry Brecheisen
Wskakując na teraz pusty podest dyrygenta, Beck szarpał harmonijkę, inicjując klasyczną sesję call and response z zasłuchaną publicznością. Okrążając puste miejsca orkiestry podczas "One Foot in the Grave", Beck szarpał harfę, uderzał w dzwonki i walił w kotły, eksplorując przestrzeń, oferując bluesową zabawę w mieście, które jako pierwsze zelektryfikowało tę formę sztuki.
Chociaż, według jego własnych szacunków, 80 muzyków zdobiło scenę Ravinia chwilę wcześniej, Beck nadal potrzebował nagranego wcześniej podkładu (sitar), aby w pełni rozwinąć "Loser" w końcowych momentach występu.
Ale to rzadki głęboki utwór z jego drugiego studyjnego albumu z 1994 roku Stereopathetic Soulmanure wyróżniał się na scenie w Ravinii po śmierci ikony rocka.
"Napisałem piosenkę, gdy miałem około 20 lat. I byłem naprawdę zainspirowany wieloma piosenkarzami folkowymi, takimi jak Woody Guthrie," zaczął Beck na scenie. "Pisali te piosenki o tych mitycznych postaciach, jak Tom Joad czy John Henry. Ale kim są mityczne postacie dla mnie?" wyjaśnił. "Cóż, była jedna. I niestety, straciliśmy go wczoraj. Nazywał się Ozzy Osbourne," powiedział Beck, przygotowując swoją wersję "Ozzy", podobno wykonując tę piosenkę po raz pierwszy
