Miliardowy portfel Ethereum, którego nikt nie może odblokować — dlaczego?

Dzień Pizzy Bitcoin i zgubiony dysk twardy z Newport mają towarzystwo — portfel Ethereum wart ponad miliard dolarów, zamrożony od 2014 roku.

Podsumowanie

• W 2014 roku estoński bankier Rain Lõhmus kupił 250 000 ETH w przedsprzedaży Ethereum, przechowując je w portfelu, do którego nigdy nie uzyskano dostępu.
• Ta kolekcja, warta dziś około 1,18 miliarda dolarów, jest w pełni widoczna w łańcuchu, ale niedostępna bez utraconego hasła do przedsprzedaży i pliku portfela JSON.
• Przypadek Lõhmusa dołącza do Dnia Pizzy Bitcoin i dysku twardego Jamesa Howellsa na wysypisku jako jedna z najsłynniejszych kryptowalutowych historii "co by było gdyby" wartych miliard dolarów.
• Szyfrowanie przedsprzedaży Ethereum sprawia, że złamanie hasła metodą brute-force jest prawie niemożliwe bez silnych wskazówek, co sprawia, że majątek prawdopodobnie pozostanie nietknięty na czas nieokreślony.

Nietknięty portfel Ethereum Raina Lõhmusa

Latem 2014 roku Ethereum (ETH) było wciąż śmiałym eksperymentem, jego przyszłość niepewna, a wartość mierzona w centach.

Założyciele projektu zbierali fundusze poprzez 42-dniową przedsprzedaż, oferując wczesnym zwolennikom szansę zakupu ETH za około 0,30 dolara za token, cenę, która wydawała się spekulacyjna w tamtym czasie, ale później okazała się zmieniająca życie dla tych, którzy wytrwali.

Wśród wczesnych nabywców był Rain Lõhmus, estoński bankier znany z współzałożenia LHV Bank. Zabezpieczył dużą alokację, umieszczając ją w nowo utworzonym portfelu, który od tamtej chwili pozostał nietknięty.

Istnienie portfela mogłoby pozostać cichym przypisem w historii Ethereum, gdyby nie publiczne ujawnienie prawie dekadę później.

Pod koniec 2023 roku, dyrektor Coinbase Conor Grogan powiązał adres zawierający dokładnie 250 000,0256 ETH z Lõhmusem. Połączenie wyszło na jaw po tym, jak Lõhmus pojawił się w estońskim radiu publicznym i wspomniał o utracie dostępu do swojego oryginalnego portfela z przedsprzedaży. 

Otwarcie przyznał, że nie było tajemnicą, że jest jego właścicielem, a nawet zasugerował, że rozważyłby podział środków z każdym, kto mógłby pomóc je odzyskać.

Zapisy w łańcuchu potwierdziły jego twierdzenie, że adres, oznaczony jako "Rain Lohmus" na Etherscan, nigdy nie wykonał ani jednej transakcji wychodzącej od dnia, w którym alokacje Ethereum stały się możliwe do wydania.

Pomimo tej nieaktywności, stopniowo gromadził szereg zrzucanych tokenów przez lata, efekt uboczny po prostu istnienia w blockchainie w okresie nieustannych innowacji.

Przy dzisiejszych poziomach rynkowych, z ETH handlowanym po około 4 700 dolarów i dziennymi globalnymi wolumenami spot zbliżającymi się do 60 miliardów dolarów, ta uśpiona kolekcja jest warta około 1,18 miliarda dolarów.

W porównaniu do pierwotnej podstawy kosztowej wynoszącej mniej niż 80 000 dolarów w 2014 roku, wzrost jest prawie niewyobrażalny, rywalizując z niektórymi z najsłynniejszych wczesnych zysków z kryptowalut.

Jednak w przeciwieństwie do tych, którzy ostatecznie sprzedali lub zainwestowali ponownie, aktywa Lõhmusa pozostają zamrożone, niedostępne bez kluczy prywatnych, które zostały utracone od lat.

Gdzie Lõhmus pasuje wśród najsłynniejszych strat kryptowalutowych

Wczesne lata kryptowalut są usiane historiami, które łączą przypadek, błędne kalkulacje i nieubłagany marsz cen rynkowych w legendy wartości miliarda dolarów.

Pierwszą, i być może najczęściej cytowaną, jest Dzień Pizzy Bitcoin. 22 maja 2010 roku programista Laszlo Hanyecz wydał 10 000 BTC na zakup dwóch pizz, pierwszej udokumentowanej transakcji komercyjnej przy użyciu Bitcoina.

W tamtym czasie płatność była warta około 40 dolarów. Piętnaście lat później, z Bitcoinem handlowanym powyżej 120 000 dolarów na dzień 14 sierpnia, te same monety byłyby warte około 1,2 miliarda dolarów.

Drugi to przypadek Jamesa Howellsa, walijskiego pracownika IT, który przypadkowo wyrzucił dysk twardy, który podobno zawierał między 7 500 a 8 000 BTC.

Przez lata Howells dążył do prawnych sposobów wykopania wysypiska, gdzie został wyrzucony, oferując plany odzyskania wspierane przez inwestorów i inżynierów.

Na początku 2025 roku brytyjski Wysoki Sąd odrzucił jego roszczenie, skutecznie zamykając rozdział na jakimkolwiek realistycznym odzyskaniu. Przy obecnych cenach, ta skrytka byłaby również warta prawie miliard dolarów, zapewniając sobie miejsce w kanonie utraconych cyfrowych fortun.

Sytuacja Raina Lõhmusa dołącza teraz do nich jako trzeci definiujący przykład w kategorii kryptowalutowych "co by było gdyby". Jednak różnica leży w naturze straty.

W przeciwieństwie do wydanego Bitcoina Hanyecza czy fizycznie zniszczonego nośnika Howellsa, 250 000 ETH Lõhmusa pozostaje w pełni widoczne w łańcuchu, zachowane pod jednym adresem, który nie przesunął nawet ułamka tokena od czasu uruchomienia Ethereum.

Dane w łańcuchu pokazują, że stanowi to około 0,2% krążącej podaży Ethereum wynoszącej około 120,7 miliona ETH.

Chociaż jest to daleko od destabilizującej kwoty dla rynku, jest wystarczająco duża, aby została zauważona i wystarczająco duża, aby ugruntować swój status jako jeden z najjaśniejszych przykładów miliardowego salda-widma w historii aktywów cyfrowych.

Dlaczego złamanie portfela z przedsprzedaży jest prawie niemożliwe

Przedsprzedaż Ethereum z 2014 roku dystrybuowała zakupione monety w formie zaszyfrowanych plików JSON znanych jako "portfele przedsprzedażowe".

Te pliki zawierają dane ziarna potrzebne do wygenerowania klucza prywatnego, ale ziarno jest zablokowane za hasłem wybranym w momencie zakupu.

Proces szyfrowania opiera się na PBKDF2-HMAC z unikalną solą, celowym wyborze projektowym, który znacznie zwiększa czas i moc obliczeniową wymaganą do ataków brute-force. 

Bez dokładnego hasła, lub przynajmniej bardzo silnych wskazówek, złamanie szyfrowania przechodzi z trudnego do praktycznie niewykonalnego.

Chociaż istnieją narzędzia open-source i profesjonalne firmy odzyskujące, które specjalizują się w tego typu pracy, wszystkie wymagają oryginalnego pliku JSON, aby rozpocząć.

Proces nie dotyczy interwencji na poziomie blockchainu ani żadnej formy resetu; jest to zlokalizowane ćwiczenie łamania hasła zastosowane do silnie chronionego pliku. 

Nawet z potężnym sprzętem, praca obejmuje systematyczne testowanie kandydatów na hasła z ograniczonej przestrzeni wyszukiwania, co sprawia, że jakość wszelkich zapamiętanych fragmentów jest kluczowa dla sukcesu.

Portfele przedsprzedażowe wprowadzają dodatkową złożoność. Jeśli użyte zostanie nieprawidłowe hasło, proces deszyfrowania może nadal wyprodukować wyglądające na prawidłowe ziarno, które generuje adres Ethereum, ale często nie będzie pasować do zamierzonego celu.

Ta osobliwość oznacza, że próby odzyskania muszą zawierać krok weryfikacji, aby upewnić się, że wyprowadzony adres jest rzeczywiście tym właściwym, eliminując wszelkie korzyści z tak zwanych bliskich trafień. 

Publiczne dyskusje na forach deweloperskich i dokumentacja narzędzi do łamania haseł konsekwentnie podkreślają to jako główne ograniczenie.

W praktyce wskaźniki odzyskiwania pozostają niskie. Usługi odzyskiwania haseł zgłaszają najwięcej sukcesów, gdy klienci mogą przypomnieć sobie znaczące części swoich oryginalnych haseł, często w połączeniu z osobistymi listami słów dostosowanymi do przeszłych nawyków.

Nawet najbardziej optymistyczni praktycy formułują swoje wyniki w kategoriach starannie ograniczonych słowników i lat zgromadzonej wiedzy specjalistycznej, a nie gwarantowanych rezultatów.

Dla kogoś w pozycji Raina Lõhmusa, punkt wyjścia jest binarny. Jeśli nie ma już pliku JSON z przedsprzedaży ani żadnych silnych wskazówek do hasła, prawdopodobieństwo odzyskania 250 000 ETH jest znikome.

Jeśli ma oba, zadanie przechodzi w rozszerzony wysiłek inżynieryjny, który może zająć miesiące lub lata, z wymierną, ale niepewną szansą na sukces.

W obu przypadkach wynik zależy mniej od publicznej ciekawości, a bardziej od tego, co zostało zachowane i ile z tego pozostaje dostępne dekadę po zakupie.